ನಾನು ಮೊದಲು ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ಲಿಂಗ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ ಅವರನ್ನು ಜನವರಿ 1970 ರಲ್ಲಿ ಬೋಧ್ ಗಯಾದಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಚಳಿಗಾಲದ ತಿಂಗಳುಗಳನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ಟಿಬೆಟಿಯನ್ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ವಾರ್ಷಿಕ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೋಧ್ ಗಯಾ ಇನ್ನೂ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದು ತುಂಬಾ ನಿರ್ಗತಿಕವಾಗಿತ್ತು. ಸ್ತೂಪದ ಮುಂದೆ ಮಣ್ಣಿನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಅಶಿಸ್ತಿನ ಕುಷ್ಠರೋಗಿಗಳ ಗುಂಪೊಂದು ಸಾಲುಗಟ್ಟಿ ನಿಂತು, ಯಾತ್ರಿಕರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕೊಳೆತ ಬುಡವನ್ನು ಮುಖಮಾಡಿ ಏಕತಾನತೆಯ ಗೋಳಾಟದೊಂದಿಗೆ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ವಿದೇಶಿಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾದ ನನ್ನನ್ನು, ಚಿಂದಿ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳ ಗುಂಪು, ಸೊಳ್ಳೆಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ, ಹೋದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ನನ್ನ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತಾ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾ, "ಬಕ್ಷೀಶ್, ಮೆಮ್ಸಾಹಬ್" ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗುತ್ತಾ. ಉತ್ಸಾಹಭರಿತ ಯಾತ್ರಿಕರು ಸ್ತೂಪದ ಸುತ್ತಲೂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಕಾಡು ನಾಯಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸಪೂರ್ವ ಕಾಲದ ಹಂದಿಗಳು ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಹೊಲದಲ್ಲಿ – ಅದು ಸ್ಥಳೀಯ ತೆರೆದ ಶೌಚಾಲಯವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿತ್ತು – ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಆಹಾರ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯಲಾರೆ.
ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ನಾನು ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ಲಿಂಗ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ ಅವರಿಂದ ನನ್ನ ಮೊದಲ ಚೆನ್ರೆಜಿಗ್ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮೊದಲ ಬೋಧಿಸತ್ವ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ. ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ ಅವರ ಅಸಾಧಾರಣ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯು ಘನತೆ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊರಸೂಸುತ್ತಿತ್ತು, ಇದು ಸನ್ಯಾಸಿಗಳ ದ್ವಾರಗಳ ಹೊರಗಿನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಕೊಳಕು ಮತ್ತು ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಗಿಂತ ಬಹಳಾ ಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು. ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ ಅವರು ಕಲಿಸುವಾಗ ಅವರ ಧ್ವನಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಅವಿರತ ತೊರೆಯಂತೆ, ಎಂದಿಗೂ ಉಸಿರಾಡಲು ನಿಲ್ಲದೆ ಸಲೀಸಾಗಿ ಮತ್ತು ಮಧುರವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ಲಿಂಗ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ ಅವರೊಂದಿಗಿನ ನನ್ನ ಮುಂದಿನ ಭೇಟಿ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 1971 ರಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಶಾಲಾದಲ್ಲಾಯಿತು. ನನ್ನ ಶಿಕ್ಷಕ ಗೆಶೆ ನ್ಗಾವಾಂಗ್ ಧರ್ಗ್ಯೆ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಡಾಲ್ಹೌಸಿಯಿಂದ ಶಾರ್ಪಾ ಮತ್ತು ಖಮ್ಲುಂಗ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಪರಮಪೂಜ್ಯರ ಇಬ್ಬರು ಬೋಧಕರು ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತು ನೆರೆದಿದ್ದ ತಾಂತ್ರಿಕ ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗೆ ಗೆಲುಗ್ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ಅತ್ಯುನ್ನತ ತಂತ್ರ ಸಬಲೀಕರಣಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ಲಿಂಗ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ 13 ದೇವತೆಗಳ ವಜ್ರಭೈರವ ಮತ್ತು ಗುಹ್ಯಸಮಾಜ ದೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಬ್ಜೆ ತ್ರಿಜಂಗ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ ಚಕ್ರಸಂವರ ಲುಯಿಪಾ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರುವಂತೆ, ಇದು ಪರಮಪೂಜ್ಯರು ತಮ್ಮ ಇಬ್ಬರು ಬೋಧಕರಿಂದ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ದೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ಕೊನೆಯ ಸಂದರ್ಭವಾಗಿರಬಹುದು. ಪ್ರಧಾನ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿ, ಪರಮಪೂಜ್ಯ ದಲೈ ಲಾಮಾ ಅವರು ತಮ್ಮ ಬೋಧಕರ ಮುಂದೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿರುವ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಅವರನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಹಾಜರಿದ್ದ ಏಕೈಕ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯನಾಗಿ, ನಾನು ಸಿಂಹಾಸನಗಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಅಲ್ಕೋವ್ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿ ಗುರು ರಿನ್ಪೋಚೆ ಮತ್ತು 1000-ಸಶಸ್ತ್ರ ಚೆನ್ರೆಜಿಗ್ ಪ್ರತಿಮೆಗಳು ನಿಂತಿವೆ. ನನಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ದೃಶ್ಯದ ದರ್ಶನವಿತ್ತು. ತಮ್ಮ ಬೋಧಕರ ಮುಂದೆ ಪರಮಪೂಜ್ಯರು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ ಗಂಭೀರತೆ, ನಮ್ರತೆ ಮತ್ತು ಗೌರವವು ಒಬ್ಬರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ತಾಂತ್ರಿಕ ಗುರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದುವುದರ ಶಾಶ್ವತ ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದೆ.
ಮುಂದಿನ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ನಾನು ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ ಅವರಿಂದ ಹಲವಾರು ಬೋಧನೆಗಳು ಮತ್ತು ದೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡೆ. ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಮರಣೀಯವಾದದ್ದು ವಜ್ರಭೈರವದ್ದು, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬೋಧ್ ಗಯಾ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಜಾಗದಲ್ಲಿರುವ ವಿವಿಧ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಮಂಡಲ ಅರಮನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ದೃಶ್ಯೀಕರಣವು ಎಷ್ಟು ಎದ್ದುಕಾಣುವಂತಿತ್ತು ಅಂದರೆ, ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಾದ ನಮಗೂ ಅದು ಜೀವಂತವಾಗಿತ್ತು.
ಅವರ ಸುತ್ತಲಿನ ಜನರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಈ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ಲಿಂಗ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ ಅವರ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ನಾನು ಇದನ್ನು "ಹೆಚ್ಚಳದ ಜ್ಞಾನೋದಯ ಚಟುವಟಿಕೆ" ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಟಿಬೆಟಿಯನ್ ಭಾಷೆಯು ನನ್ನ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗಾಗಿ ಮೌಖಿಕವಾಗಿ ಭಾಷಾಂತರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವ ಮೊದಲು, ನಾನು ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವರು ಹೊರಸೂಸುವ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಮತ್ತು ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಿಂದ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಟಿಬೆಟಿಯನ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿರುವ ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬೇರೆಯವರ ಮಾತುಗಳಿಗಿಂತ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾಗಿರುವೆ. ಅವರು ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನನ್ನ ಮೆದುಳಿಗೆ ಪ್ರಕ್ಷೇಪಿಸಿದಂತೆ ಇತ್ತು.
ನನ್ನ ಟಿಬೆಟಿಯನ್ ಭಾಷಾ ಕೌಶಲ್ಯಗಳು ಸಾಕಷ್ಟು ಸುಧಾರಿಸಿದ ನಂತರ, ನಾನು ಸಾಂದರ್ಭಿಕವಾಗಿ ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ ಅವರಿಗಾಗಿ ಭಾಷಾಂತರಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದೆ, ಆಗ ಅವರು ಇತರ ವಿದೇಶಿಯರಿಗೆ ಖಾಸಗಿ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ವಿವಿಧ ಆಚರಣೆಗಳ ವಿವರಣೆಗಳಿಗಾಗಿ ವಿನಂತಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಉದಾರರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ನನಗೆ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಧರ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲು ದಯಾಮಯಿಯಾಗಿ ಸಮ್ಮತಿಸಿದರು. ಈ ನಂಬಲಾಗದಷ್ಟು ಅಪರೂಪದ ಮತ್ತು ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಸವಲತ್ತನ್ನು ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದಂತೆ ನಾನು ಜಾಗರೂಕನಾಗಿದ್ದೆ.
ಒಮ್ಮೆ, ಅವರು ನೀಡಿದ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಅವಲೋಕಿತೇಶ್ವರ ಅಭ್ಯಾಸದ ವಿವರಣೆಗಾಗಿ ನಾನು ಭಾಷಾಂತರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ಕೋಣೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮೊದಲು ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ ನನಗೆ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಈ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆಚರಣೆಗೆ ತರುತ್ತಾನೆಯೇ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸಿದರು. ನಂತರ ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ ಬಹಳ ಕೌಶಲ್ಯಪೂರ್ಣ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಮುಂದಾದರು, ಅದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಳವಾದ ಅಥವಾ ವಿವರವಾದ ವಿಷಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಲು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ಮತ್ತು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲು ಸಾಕಾಗಿತ್ತು. ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವಾಗ, ಅವುಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪರಹಿತಚಿಂತನೆಯ ಪ್ರೇರಣೆಯು ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದು ಒಂದು ಮಾದರಿಯಾಗಿ ನನಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದೆ. ಆ ಪ್ರೇರಣೆಯೊಂದಿಗೆ, ನೀವು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತೀರಿ ಎಂಬ ವಿಷಯ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ಆಚರಣೆಗೆ ತರುತ್ತಾನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಪರಿಪೂರ್ಣ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದರ ಈ ಉನ್ನತ ಮಾನದಂಡವನ್ನು ಮುಟ್ಟುವುದು ಬಹಳಾ ಕಠಿಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ವಜ್ರಭೈರವನ ಮಾನವ ಸಾಕಾರವಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಬುದ್ಧರ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ, ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಬುದ್ಧ-ವ್ಯಕ್ತಿ ಮಂಜುಶ್ರೀಯ ಬಲಶಾಲಿ ರೂಪವಾದ ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ಲಿಂಗ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ, ತನ್ನ ಸುತ್ತಲೂ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯ ಈ ಬಲಶಾಲಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಸ್ಥಿರತೆ ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲದ ಘನ ಬಂಡೆಯಂತೆಯು ಇರುತ್ತಾರೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಶಕ್ತಿಯ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ನೀವು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದ, ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿನಂತೆ ವರ್ತಿಸುವುದನ್ನು ಅಥವಾ ಯೋಚಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಬದಲಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿರಲು ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಸಮಚಿತ್ತ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಗುಣದ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ, ನಾನು ಒಮ್ಮೆ ಧರ್ಮಶಾಲಾದಲ್ಲಿರುವ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ ನೆನಪಿದೆ. ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ರಿನ್ಪೋಚೆಯವರ ಕೋಣೆಯ ಒಂದು ಮೂಲೆಯ ಒಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ತಗ್ಗು ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ನಾನು ಆ ಮೂಲೆಯ ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ತಗ್ಗು ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಧ್ಯಾನಾಭ್ಯಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಇದ್ದ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಅವನು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಚೇಳು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಯಾವಾಗಲೂ ಬಹಳಾ ಘನತೆಯಿಂದ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ, ತಮ್ಮ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹುಚ್ಚುಚ್ಚಾಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, "ಅಯ್ಯೋ, ಚೇಳು!" ಎಂದು ಉದ್ರೇಕಭರಿತ, ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಗಿದರು. ನಂತರ ಅವರು ತಮ್ಮ ದೊಡ್ಡದಾದ ತೆರೆದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ, "ನಿನಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲವೇ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ನಾನು ಅವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು, "ನಾನು ವಜ್ರಭೈರವನ ಮುಂದೆ ಹೇಗೆ ಭಯಪಡಬಲ್ಲೆ?" ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಅದು ನಿಜ, ನನಗೆ ಭಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ ನನ್ನ ಉತ್ತರವನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕರು. ನಂತರ ಅವರ ಸಹಾಯಕನು ಒಂದು ಕಪ್ ಮತ್ತು ಕಾಗದದ ತುಂಡಿನೊಂದಿಗೆ ಒಳಗೆ ಬಂದು, ಕಾಗದವನ್ನು ಚೇಳಿನ ಕೆಳಗೆ ಇರಿಸಿ, ಕಪ್ ಅನ್ನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಔಪಚಾರಿಕವಾಗಿ ಹೊರಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು. ಈ ಇಡೀ ಘಟನೆಯನ್ನು ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ ನನ್ನ ಪಾಠದ ಭಾಗವಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದಂತೆ ಇತ್ತು.
ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರು ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ಲಿಂಗ್ ರಿನ್ಪೋಚೆಯ ಈ ನಂಬಲಾಗದಷ್ಟು ಬಲವಾದ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ವಜ್ರಭೈರವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಾಗಿ ಭಯಭೀತರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡಿದ್ದರೂ ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ ಸ್ವತಃ ಈ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯು ಸೂಕ್ತವೆಂದು ಎಂದಿಗೂ ಭಾವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಮ್ಮೆ ನಾನು ಬೋಧ್ ಗಯಾದ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅವರ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಒಬ್ಬ ಯುವ ಸನ್ಯಾಸಿಯು, ಕೆಳಗೆ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ "ತ್ಸೋಗ್" ಪೂಜೆಯ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಾಣಿಕೆಗಳ ತಟ್ಟೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಳಗೆ ಬಂದನು. ಆ ಹುಡುಗ ಅಂತಹ ಮಹಾನ್ ಗುರುವಿನ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಬರಲು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಹೆದರಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಭಯಭೀತನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಹೋದ ನಂತರ, ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ ನಕ್ಕರು ಮತ್ತು, "ಅವರೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಹೆದರುತ್ತಾರೆ. ಭಯಪಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲವೇ?" ಎಂದು ನನಗೆ ಕೇಳಿದರು.
ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯುತ ಮಂಜುಶ್ರೀಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಉಗ್ರ ವಜ್ರಭೈರವನಂತೆ, ಯೋಂಗ್ಡ್ಜಿನ್ ಲಿಂಗ್ ರಿನ್ಪೋಚೆ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಕಠಿಣವಾದ, ಗಂಭೀರವಾದ ಸ್ಥಿರತೆಯ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಒಳಗೆ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕವಾದ ದಯೆಯಿಂದ, ಅನಂತವಾಗಿ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿದ್ದರು. ನಾನು ಅವರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಮತ್ತು ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಅನುವಾದಕನಾಗಿರುವುದು ನಂಬಲಾಗದಷ್ಟು ಅದೃಷ್ಟವಾದ ವಿಷಯ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.