مادہ پرست نال نبڑن دا ول

مادی شیواں نال نری جسمانی تسلی ہوندی اے، من دی تشفی نئیں۔ اک مادہ پرست دا بھیجا تے ساڈا بھیجا اکو جیہا ہوندا اے۔ ایس پاروں، اسی دوویں من دی پیڑ، اکل ونجا، خوف، شک تے ساڑا سہنے آں۔ ایہ کسے دے من نوں وی پریشان کر سکدے نیں۔ ایدا علاج پیسے نال کرنا – ایہ کدے نئیں ہو سکدا۔ کجھ مندے حال تے پریشان من والے لوکیں کجھ دوائیاں لیندے نیں۔ اوہ تھوڑے چِر لئی دکھ توں جان چھڈا لیندے نیں، پر فیر ہور روگ لا لیندے نیں۔ تسی من دی شانتی مُل نئیں لے سکدے۔ ایہ کوئی نئیں ویچدا، پر من دی شانتی دے گاہک بڑے نیں۔ کئی لوک نیندر دیاں گولیاں لیندے نیں، پر پریشان من دا اصل علاج درد مندی اے۔ لہٰذا، مادہ پرستاں نوں درد مندی دی لوڑ اے۔

ویڈیو: تسنژاب سرکونگ رنپوچے ۱۱ – «اپنے آپ نال درد مندی دا پر بھاو»
نکے وشے نوں سنن/تکن لئی ویڈیو سکرین اوپر سجی نکر وچ تھلے نکے وشے آئیکان اوپر کلک کرو۔ نکے وشے دی بولی بدلن لئی "سیٹنگز" اوپر کلک کرو، فیر "نکے وشے" اوپر کلک کرو تے اپنی من پسند بولی دی چون کرو۔

چنگی صحت لئی من دی شانتی سب توں ودیہ دوا اے۔ ایدے نال طبعی عناصر نوں توازن ملدا اے۔ پوری نیندر دا وی ایہو ہی معاملہ اے۔ جے اسی شانت من نال سوینئے، تے فیر کوئی گڑ بڑ نئیں ہووے دی تے سانوں نیندر دی گولیاں لین دی لوڑ نئیں پوے دی۔ کِنّے ہی لوکیں سوہنی صورت بناون دا جتن کردے نیں۔ پر جے تسی غصے وچ او، تے بھاویں تسی منہ تے کنّا ہی رنگ مل لو، کوئی فرق نئیں پینا۔ تسی فیر وی کوجھے ہی لگو دے۔ پر جے تسی غصے نئیں، مسکراندے پئے او، تے فیر تہاڈا مہاندرہ سوہنا لگدا اے، بڑا سندر۔

جے اسی درد مندی پیدا کرن لئی ٹِل دا زور لائیے، تے فیر جے غصہ آوے، تے ایہ بھورا کو چِر لئی ہووے دا۔ ایہ اک تگڑا جسمانی دفاعی نظام رکھن وانگوں اے۔ جے کوئی روگ لگدا اے، تے کوئی وڈی سمسیا نئیں۔ ایس پاروں، سانوں پورے حال دے وچار تے درد مندی دی لوڑ اے۔ تاں ہی، اسی سبناں دی سانجھی رلت نال جانکاری تے اودی پرچول راہیں، سانوں ہور شکتی ملے دی۔

اسی سارے نیکی کرن دی اکو جیہی صلاحیت رکھدے آں۔ تے ذرا اپنے آپ نوں تکو۔ سارے مثبت امکان۔ منفی قسم دے وی موجود نیں، پر چنگے کم کرن دی صلاحیت وی موجود اے۔ انسان دی مڈھلی فطرت مثبت بوہتی تے منفی گھٹ اے۔ ساڈی حیاتی درد مندی توں شروع ہوندی اے۔ ایس لئی، درد مندی دا بیج غصے دے بیج نالوں تگڑا اے۔ ایس لئی، اپنے آپ نوں ہور وی مثبت اکھ نال ویکھو۔ ایدے نال من نوں شانتی ملے دی۔ تے فیر جے کوئی مصیبت پوے، تے (اودے نال نبڑنا) سوکھا ہووے دا۔

اک مہان بدھ متی عالم، شانتی دیو، نے لکھیا اے کہ جدوں سانوں کوئی مصیبت ٹکرن لگے، جے اسی اوہنوں پرکھئیے تے سانوں اودے توں بچن دی یا اوہنوں مہار پاون دی کوئی راہ دکھے، تے فیر چنتا والی کوئی گل نئیں۔ تے جے اسی ایدا کوئی اوپا نہ کر سکئیے، تے فیر چنتا کرن دا کوئی فائدہ نئیں۔ حقیقت نوں من لو۔

Top