Што такое шчасце?

Шчасце – адчуванне стабільнага дабрабыту, спакою і задаволенасці жыццём. Гэтае пачуццё шукаюць усе. Нават злёгку паспытаўшы яго, мы не хочам, каб яно праходзіла.

Часта людзі блытаюць шчасце і задавальненне, напрыклад, думаюць, што добрая ежа, дарагое адзенне і пастаянныя забавы зробяць іх шчаслівымі. Але чамусьці гэтага не адбываецца. Таксама мы схільныя лічыць, што будзем шчаслівыя, задаволіўшы ўсе нашы патрэбы і жаданні. Але на самай справе клопат толькі пра сябе вядзе да адзіноты і дэпрэсіі.

Часам мы адчуваем сябе дыскамфортна, застаючыся сам-насам са сваімі эмоцыямі. Таму мы шукаем спосабы адцягнуць увагу – музыка, камп'ютарныя гульні, ежа, сэкс, кар'ера. Але гэта не дае нам ні пачуцця еднасці з іншымі, ні сапраўднага шчасця.

Спадзеючыся адчуць шчасце і быць на сувязі з іншымі, людзі часта звяртаюцца да сацыяльных сетак. Мы можам адчуць кароткачасовы прыліў шчасця, атрымліваючы паведамленні ад сяброў або лайкі за свае сэлфі, але ніколі не здавольваемся дасягнутым, зноў і зноў правяраючы тэлефон і неспакойна чакаючы новай «дозы». Але колькі б лайкаў ці паведамленняў мы ні атрымалі, пачуццё еднасці з іншымі чамусьці змяншаецца.

Буда сказаў, што крыніца сапраўднага шчасця – клопат пра іншых. Калі мы шчыра клапоцімся пра дабрабыт і шчасце іншых, наша сэрца раскрываецца, мы адчуваем сардэчную цеплыню і сувязь з іншымі. Мы самі адчуваем сапраўдны дабрабыт. Нават наша здароўе становіцца лепшым. Клапоцячыся пра шчасце іншых, мы імкнемся ім дапамагаць і пазбягаем таго, што можа прычыніць ім шкоду. Тады ў нас узнікае давернае сяброўства, якое робіць наша жыццё больш паўнавартасным. Дзякуючы эмацыйнай падтрымцы з боку нашай сям'і і сяброў мы знаходзім сілы пераадольваць любыя жыццёвыя цяжкасці.

[Гл.: Што такое любоў?]

Але перад тым, як мы зможам клапаціцца пра шчасце іншых людзей, нам трэба пачаць з сябе. Не жадаючы шчасця сабе, як можна жадаць яго іншым? У будызме жаданне шчасця ўключае ўсіх істот.

Шчасце залежыць ад унутранага спакою, а ён – ад дабрасардэчнасці. – 14-ы Далай-лама

Часта мы адчуваем сябе бездапаможнымі, няздольнымі паўплываць на тое, што адбываецца ў свеце. Тады мы думаем: «Гэта неважна. Навошта наогул турбавацца?» Але рэальнасць такая, што мы ўплываем нават на незнаёмых людзей, калі клапоцімся пра іх дабрабыт і стараемся ім дапамагчы. Усміхнуўшыся каму-небудзь або прапусціўшы іншага чалавека ў чарзе, мы адчуваем, што сёе-тое змянілася. Гэта дае нам пачуццё ўласнай каштоўнасці: мы здольныя аддаваць, і гэта добрае пачуццё. Мы становімся больш шчаслівымі, адчуваючы задаволенасць сабой і сваім жыццём.

Такім чынам, мы адчуваем сувязь з іншымі, калі клапоцімся пра іх шчасце і імкнемся ім дапамагчы, замест таго каб думаць пра тое, як яны могуць зрабіць нас шчаслівымі і павысіць нашу самаацэнку. У апошнім выпадку мы заклапочаныя толькі сабой і не клапоцімся пра дабрабыт іншых.

Мы, людзі, – сацыяльныя жывёлы. Мы можам выжыць толькі дзякуючы іншым. Таму, каб жыць шчаслівым жыццём, трэба станавіцца больш добрымі, клапатлівымі і спагадлівымі.