ความสุขคืออะไร

ความสุขหมายถึง การที่ชีวิตมีความเป็นอยู่ที่ดี มีความสุขในระยะยาว มีความสงบทางใจ และความพึง พอใจในชีวิต ทั้งหมดนี้เราทุกคนแสวงหาตลอดเวลา ครั้นเมื่อเราได้ลิ้มรสความสุขอันเล็กน้อยทำนองนี้ มาบ้าง เราก็อยากที่จะมีความสุขแบบนี้ตลอดไป

คนทั่วไปมักจะเข้าใจสับสนว่า ความสนุกสนานเพลินเพลินยินดีคือ ความสุข เรามักคิดว่า ถ้าได้กิน อาหารที่ดี สวมใส่เสื้อผ้าที่แพงๆ และมีชีวิตสนุกสนานอยู่เรื่อยๆ เราจะมีความสุข แต่ชีวิตไม่ได้เป็นแบบ นั้นเลย เรามักจะคิดเเบบเดียวกันว่า ถ้าหากเราตอบสนองความต้องการของตนเองได้ทั้งหมด ก็จะเกิด สุข แต่ความจริงแล้ว การคิดถึงแต่ตัวเองเพียงฝ่ายเดียว ส่งผลให้ตนเองเกิดความอ้างอ้างโดดเดี่ยว และ ความเครียดตามมา

บางครั้งแล้วเรารู้สึกอึดอัดไม่สบายใจ เมื่อต้องอยู่เพียงลำพังกับความคิดและอารมณ์ของตนเอง ดังนั้น เราจึงใช้ดนตรี เกมส์คอมพิวเตอร์ อาหาร หรือเรื่องเพศ และอาชีพการงาน เพื่อเบนความสนใจ แต่นี่ไม่ ได้ช่วยให้เราเชื่อมโยงกับคนอื่นได้หรือมีความสุขที่แท้จริงแต่ประการใด

 เรามักเข้าหาสื่อสังคมออนไลน์บ่อยๆ เพราะเราอยากมีความสุขและเชื่อมโยงกับผู้อื่นได้ เราอาจได้รับ ความพึงพอใจในช่วงสั้นๆ เมื่อได้รับคำชมกดไลท์ในภาพถ่ายเซลฟี่ของตัวเอง หรือจากข้อความที่เพื่อนๆ ส่งมา แต่สิ่งนี้กระตุ้นให้เราอยากได้มากยิ่งขึ้น เราตรวขเช็คข้อความในมือถือของเราเป็นประจำ จ้องรอ คอยสิ่งกระตุ้นใหม่ๆ ไม่ว่าเราจะได้รับการกดไลท์ หรือรับข้อความมากเพียงใดก็ตาม เรามักจบลงด้วย ความรู้สึกที่เกี่ยวข้องเชื่อมโยงกับคนอื่นน้อยลงๆทุกที

พระพุทธเจ้าทรงตรัสว่า แหล่งสำคัญที่สุดที่ให้เกิดความสุขที่แท้จริง คือ การช่วยให้ผู้อื่นได้เบิกบานมี ความสุข เมื่อเราห่วงใยใส่ใจความสุขและความเป็นอยู่ของผู้อื่นอย่างแท้จริง หัวใจเราก็จะเกิดความอบ อุ่น เปิดใจและเชื่อมโยงกับผู้อื่นได้ เราก็จะเกิดความรู้สึกเป็นสุขที่แท้จริง แม้กระทั่งว่าเรารู้สึกตนเองมี สุขภาพแข็งแรงดีขึ้น เมื่อเราห่วงใยความสุขของผู้อื่น เราจะพยายามช่วยพวกเขาให้มากเท่าที่ทำได้ และ เลี่ยงที่จะทำร้ายผู้อื่น สิ่งนี้ก่อเกิดมิตรภาพที่เชื่อใจกันและกัน และชีวิตเรากลับมีคุณค่ามีความหมายมาก ขึ้น เมื่อเรามีครอบครัวและเพื่อนๆช่วยให้กำลังใจทางจิตใจและอารมณ์ เราก็จะเกิดความเข้มแข็งที่จะแก้ ปัญหาชีวิตได้

ก่อนที่เราจะใส่ใจให้ผู้อื่นมีความสุข เราต้องเริ่มต้นจากตนเองก่อน หากเราไม่อาจปราถนาให้ตนเองมี ความสุขแล้ว เราจะหวังให้ผู้อื่นมีความสุขได้อย่างไร ในพุทธศาสนา ความปราถนาให้ผู้อื่นมีสุขเป็น เรื่องสากลที่ทุกคนควรพึงมี

ความสุขจะมีได้ขึ้นอยู่กับความสงบสุขภายใน ที่เกิดจากความอบอุ่นทางใจ - องค์ดาไลลามะที่  14

ความรู้สึกที่ว่า ตนเองไม่มีพลังอำนาจอันใดเลยที่จะเปลี่ยนแปลงโลกในทุกวันนี้ให้ดีขึ้น เป็นเรื่องที่เข้าใจ ได้ง่าย  เราอาจจะคิดว่า “เมื่อเกิดอะไรก็ตาม ทำไมต้องเป็นห่วงหรือกังวลไปด้วย” แต่ความจริงก็คือ ตัว เราเองสามารถส่งผลต่อความเปลี่ยนแปลงนั้น แม้แต่กระทั่งกับคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จัก หากเราคิดถึง ความสุขของพวกเขา และพยายามช่วยพวกเขา แม้แต่รอยยิ้มเล็กๆน้อยๆ หรือการให้คนอื่นทำธุระก่อน หน้าเราไปก่อนช่วงที่ต่อคิวเข้าแถว อาจช่วยให้เรารู้สึกว่าเราได้ทำการเปลี่ยนแปลงบางอย่างลงไป เราจะ รู้สึกได้ว่าตนเองมีค่า เราให้บางสิ่งบางอย่างไป และเราก็เกิดความรู้สึกที่ดี และมีความสุขมากขึ้นกับตัว เองและชีวิต

สิ่งที่ช่วยเชื่อมโยงเราเข้ากับคนอื่นได้ดีจริงๆคือ การคิดถึงความสุขของพวกเขา เราจะช่วยคนเหล่านี้ได้ อย่างไรดี มากกว่าจะไปหาเขา เพื่อยกตนเองว่ามีค่ากว่าหรือมีความสุขกว่า เพราะนั่นจะทำให้เราหมก หมุ่นอยู่กับตนเอง ซึ่งขัดแย้งกับความห่วงใยต่อผู้อื่นอย่างแท้จริง  

มนุษย์เราเป็นสัตว์สังคม ชีวิตมนุษย์จะเจริญรุ่งเรืองต้องเกี่ยวข้องกับผู้อื่น ความเมตตา ความกรุณา และ ความห่วงใยผู้อื่นเป็นสิ่งที่เราต้องปลูกฝังเพื่อชีวิตจะได้มีความสุข

Top