Тлумачэнне
Даруючы, мы перастаём злавацца на іншага чалавека за тое, што ён нас абразіў, на яго недахоп або памылку, і не ўтойваем крыўду. Нам варта развіваць такі пазітыўны стан розуму не толькі тады, калі нас падводзяць або ў адказ на прычыненую нам шкоду, але і ў адносінах да ўласных разбуральных дзеянняў і памылак. Для гэтага трэба падзяляць сябе і свае дзеянні або памылкі. Калі мы думаем пра сябе, трэба браць у разлік усё сваё жыццё, а калі мы пільнуемся будыйскага вучэння пра перараджэнне, то разважаць таксама пра свае мінулыя і будучыя жыцці. Калі мы разважаем пра сваё жыццё ў больш шырокім кантэксце, наш розум становіцца больш адкрытым і мы разумеем, што любое нашае негатыўнае дзеянне або правіна – гэта проста адзін з эпізодаў нашага жыцця. Мы зрабілі шмат чаго іншага. Пакуль мы не станем будамі, мы будзем непазбежна рабіць новыя памылкі. Калі мы атаясамліваем сябе са сваёй памылкай і трымаемся за яе як за сваю сапраўдную ідэнтычнасць, то вынікам будзе пачуццё віны. Чым даўжэй мы будзем за гэта трымацца, тым горш нам будзе станавіцца.
Калі мы даруем сабе, гэта не значыць, што мы забываем пра мінулае, нібы яно не мела значэння. Мы бяром на сябе адказнасць за прычыненую шкоду і зробленыя памылкі. Аднак мы не трымаемся за іх, адчуваючы віну, і не злуемся на сябе. Мы прызнаём свае памылкі і правіны, адпускаем атаясамленне з імі (гэта значыць адпускаем думкі «я дрэнны чалавек» ці «я ідыёт») і прымяняем чатыры сілы-супрацьдзеянні:
- Адчуваем шкадаванне.
- Прымаем цвёрдае рашэнне зрабіць усё магчымае, каб не паўтараць сваіх памылак і не здзяйсняць тых жа разбуральных дзеянняў.
- Пацвярджаем намер рухацца па жыцці ў станоўчым напрамку.
- Калі гэта магчыма, выпраўляем памылку, змякчаем прычыненую шкоду, прынёсшы прабачэнні, і нейтралізуем яе якім-небудзь стваральным дзеяннем.
Медытацыя
- Супакойцеся, засяродзіўшыся на дыханні.
- Успомніце пра свой разбуральны ўчынак: можа быць, вы зрабілі каму-небудзь балюча дзеяннем або словам. Успомніце, як вы працягвалі думаць пра тое, што зрабілі ці сказалі, адчувалі віну і злаваліся на сябе.
- Пашырце сваё ўсведамленне і падумайце пра сябе ў кантэксце ўсяго жыцця. Зразумейце, што зробленая памылка – гэта ўсяго толькі адзін эпізод вашага жыцця. Нават калі ён паўторыцца, у вашым жыцці ўжо адбылося і яшчэ адбудзецца шмат усяго іншага.
- Усвядомце, што, зацыкліваючыся на атаясамленні сябе з адным учынкам, вы адчуваеце віну і пакутуеце. У гэтым выпадку ваша бачанне сябе занадта абмежаванае.
- Убачыўшы, што такое атаясамленне не суадносіцца з вашай цэласнасцю, адпусціце яго.
- Зноў зірніце на ўвесь свой жыццёвы шлях і парадуйцеся ўсяму добраму, што вы зрабілі.
- Прызнайце, што здзейснены вамі ўчынак разбуральны. Вы яшчэ не дасягнулі вызвалення, таму часам здзяйсняеце разбуральныя дзеянні.
- Хоць вы не можаце адмяніць тое, што зроблена, адчуйце шкадаванне. Шкадаванне азначае, што вы хацелі б, каб гэтага не адбывалася.
- Прыміце рашэнне зрабіць усё, што ў вашых сілах, каб не паўтараць гэтае разбуральнае дзеянне. Вы будзеце старацца падтрымліваць памятаванне адносна сваіх паводзін і мовы, а таксама будзеце праяўляць стрыманасць, калі адчуеце, што вось-вось зробіце ці скажаце што-небудзь разбуральнае.
- Пацвердзіце намер трымацца станоўчага напрамку ў сваім жыцці: вы працуеце над сабой, каб пераадолець недахопы і праблемныя якасці, а таксама поўнасцю раскрыць свой патэнцыял.
- Папрасіце прабачэння ў чалавека або людзей – хаця б у розуме – за тое, што прычынілі ім шкоду, і ўявіце, як робіце для іх што-небудзь добрае, каб кампенсаваць шкоду. Зарадзіце намер сапраўды зрабіць тое, што вы ўявілі, калі зноў сустрэнеце гэтага чалавека.
Успомніце, як вы дапусцілі якую-небудзь памылку, і паўтарыце тыя ж крокі:
- Успомніце вашу памылку. Магчыма, вы выпадкова выдалілі важны файл з вашага камп'ютара. Успомніце, як вы раззлаваліся на сябе і расстроіліся. Можа быць, вы лаяліся і называлі сябе ідыётам.
- Пашырце сваё ўсведамленне і падумайце пра сябе ў кантэксце ўсяго жыцця. Зразумейце, што зробленая памылка – гэта ўсяго толькі адзін эпізод вашага жыцця. Нават калі ён паўторыцца, у вашым жыцці ўжо адбылося і яшчэ адбудзецца шмат іншага. У большасці выпадкаў вы робіце ўсё правільна.
- Усвядомце, што, зацыкліўшыся на атаясамленні сябе з гэтай памылкай, вы расстройваецеся і адчуваеце сябе жудасна. Ваша бачанне сябе занадта абмежаванае.
- Убачыўшы, што такое атаясамленне не суадносіцца з вашай цэласнасцю, адпусціце яго.
- Зноў зірніце на ўвесь свой жыццёвы шлях і парадуйцеся ўсяму, што вы зрабілі правільна.
- Прызнайце, што вы дапусцілі памылку і што часам вы робіце памылкі. У гэтым няма нічога асаблівага.
- Хоць вы не можаце адмяніць тое, што зроблена, адчуйце шкадаванне. Шкадаванне азначае, што вы хацелі б, каб гэтага не адбывалася.
- Прыміце рашэнне зрабіць усё магчымае, каб не паўтараць гэтую памылку. Вы будзеце падтрымліваць памятаванне і пільнасць падчас працы за камп'ютарам, таму заўсёды будзеце акуратныя.
- Пацвердзіце намер трымацца станоўчага напрамку ў сваім жыцці: вы працуеце над сабой, каб пераадолець свае недахопы і выправіць памылкі (напрыклад, няўважлівасць да таго, што вы робіце), а таксама поўнасцю раскрыць свой патэнцыял.
- Знаходзячыся ў спакойным стане розуму, прыміце рашэнне ўспомніць, што было ў файле, і надрукаваць гэта нанава. Затым зрабіце гэта.
Рэзюмэ
Калі мы даруем сабе за прычыненую шкоду або за зробленыя памылкі, то больш не злуемся на сябе, не думаем пра сябе дрэнна, не адчуваем віны і не кляймім сябе ідыётам. Убачыўшы, што зробленае не супастаўна з сукупнасцю ўсіх нашых якасцей, мы перастаём абмежавана атаясамліваць сябе з правінай ці памылкай. Мы бяром на сябе адказнасць за свае ўчынкі і сумленна глядзім на іх. Прызнаючы, што паступілі няправільна, мы шкадуем і абяцаем зрабіць усё, каб гэта не паўтарылася. Мы пацвярджаем намер прытрымлівацца ў сваім жыцці станоўчага напрамку і альбо змякчаем прычыненую шкоду прабачэннем і стваральным учынкам, альбо выпраўляем сваю памылку.