زندگی دا مُل پاونا

اپنی ذات نوں بہتر بنان دا ودیہ موقع اتے سانوں اپنے آپ اوپر کم کرن دا ویہل جو سانوں میسر اے تاں جے اسی اپنی زندگی نوں سنوار سکئیے، ایہناں دی قدر کرنا سکھو۔

وستر

کدی کدار اسی کسے معمولی جیہی غلطی اوپر اپنے آپ نوں چنگا مندا کہنے آں، مثلاً اسی جو کھانا چاہندے ساں اوہ ڈھابے وچ ختم ہو چکیا سی، یا اسی کسے ریل گڈی یا ہوائی جہاز وچ تھاں پان توں قاصر رہے جو سانوں خاص دن یا وقت اوپر چاہیدی سی، یا اسی اپنے من پسند سمے اوپر تیرن لئی نہیں جا سکے کیونکہ سانوں زکام ہو گیا۔ پر جد اسی پسار نظر نال اپنی زندگی نوں پرکھنے آں، تے اسی ویکھنے آں کہ اسی بے حد خوش قسمت آں۔ اسی کسے اجیہی ڈاڈھی بھیڑی دَشا توں محفوظ آں جو سانوں کوئی مثبت یا قابل قدر کم کرن توں روکدی اے۔ ایس دے علاوہ، ساڈے کول ان گنت ودیہ موقعے موجود نیں، خصوصاً بے حساب  روحانی شکشا پراپت کرن دے موقعے، جویں کہ بدھ مت جس توں اسی اپنی زندگی نوں بہتر بنا سکنے آں۔ 

جے اسی کسے آفت زدہ علاقے وچ پھنس جائیے، جویں کہ ۲۰۱۵ دے بھچال توں بعد دا نیپال، یا کوئی قحط زدہ علاقہ، یا یُدھ  دی لپیٹ وچ کوئی بستی، یا کوئی اجیہی تھاں جتھے روحانی پاٹ قانوناً منع ہووے اتے میسر نہ ہووے، یا جیل وچ مار کُٹ والے مجرماں نال بند کر دتے جائیے، یا کسے جنگ وچ ملوث علاقہ وچ سینا وچ شامل ہو کے لڑن اوپر مجبور ہو جائیے، تے اسی کس طراں بودھی ودیا اتے پرم پرا سکھ کے اوہناں اوپر عمل کر سکاں گے؟ یا جے اسی جسمانی، ذہنی یا جذباتی طور تے ڈاڈھے معذور ہوندے، تے شائد ایہ ممکن ہوندا، پر ایہ ڈاڈھا اوکھا ہوندا؟ یا اسی اینے مال دولت والے ہوندے کہ سانوں کدی کم نہ کرنا پیندا اتے ساڈی پوری زندگی دعوتاں اتے شغل میلے وچ بسر ہوندی، یعنی سانوں روحانی معاملیاں نال کوئی رغبت نہ ہوندی؟ یا روحانی پاٹ بارے ساڈا رویہ مکمل طور تے تنگ نظری اتے دشمنی والا ہوندا؟ 

ایس دے علاوہ سانوں ایس ویلے بوہت سارے ودیہ موقعے ہتھ لگے نیں۔ لکھتاں دے ترجمے موجود نیں، جو کتاباں وچ اتے انٹرنیٹ اوپر میسر نیں، سر پرستاں نے اوہناں دی چھپائی وچ مدد کیتی اے، ادھیاپک وی موجود نیں، انج دے مرکز وی نیں جتھے اسی سکھ سکنے آں اتے لوکی ایہناں دی سر پرستی کردے نیں، اتے سانوں سکھن دی عقل اتے رغبت میسر اے۔ 

ایہ حقیقت کہ اسی ایہناں ڈاڈھی بھیڑی مصیبتاں توں محفوظ آں اتے ساڈی زندگی نوں ایہ سنہری موقع میسر اے ایہ ساڈی دَشا نوں خاص بناوندا اے۔ سانوں اپنی قیمتی زندگی دا جشن منانا چاہیدا اے اتے ایس توں پورا فیدہ چکنا چاہیدا اے۔

سمادھ

  • ساہ  اوپر گوہ راہیں شانت ہو جاؤ۔
  • ایس گل نوں تصور وچ لیاؤ کہ بھچال ویلے تسی نیپال دی پہاڑیاں وچ کوہ پیمائی کر رہے سو، اتے تسی اوتھے خوراک اتے پانی دے بغیر پھنس گئے۔
  • فیر ایہ تصور کرو کہ تہانوں ہوائی جہاز دے ذریعہ اوتھوں کڈ کے گھر پوہنچایا گیا۔ 
  • ذرا سوچو کہ ایس ہولناک دَشا توں بچ نکلن اوپر تسی کس قدر خوش ہووو گے۔
  • ایس ازادی دا جشن مناؤ۔ 
  • تصور کرو کہ تسی ملک شام وچ او اتے اسلامک سٹیٹ نے تہاڈے شہر اوپر قبضہ کر لیا اے اتے تہاڈے کول  بچ نکلن دی کوئی راہ نئیں ہے۔
  • فیر اوتھوں بچ نکلن دا تصور کرو۔
  • خوشی مناؤ۔
  • کسے قید خانہ وچ بوہت سارے ات وادیاں نال جو تہانوں دن رات دھمکیاں دے رہے نیں دے سنگ بند ہون نوں تصور وچ لیاؤ۔
  • فیر قید خانہ توں رہائی دا تصور کرو۔
  • خوشی مناؤ۔
  • سوڈان وچ قحط سالی اتے کال نوں تصور وچ لیاؤ۔ 
  • فیر اک خوراک دی ہوائی رسد دا تصور کرو جس توں تہاڈے کول کافی کھانا پانی آ جائے۔ 
  • خوشی مناؤ۔ 
  • نسیان دے روگ دا شکار ہون دا تصور کرو جس دے سبب تہانوں کوئی شے یا شخص یاد نئیں اتے ایہ کہ تسی تن شبد وی ٹھیک طراں ادا نئیں کر سکدے جنہاں وچ میل ہووے۔ 
  • فیر شفا یاب ہون دا تصور کرو۔
  • خوشی مناؤ۔
  • فیر ایہناں مصیبتاں توں ہولی ہولی نجات دے احساس نال– نیپال وچ زلزلہ وچ پھنسنا، شام وچ آئی سیس دے ہیٹھ پھنس جانا، ات وادک قیدیاں نال جیل وچ پھنس جانا، سوڈان وچ کال دا شکار ہونا، نسیان دا روگ لگنا۔
  • ایس لا جواب ازادی جو تہانوں ملی اے دا تصور کرو۔
  • فیر اوہ سب ودیہ موقعے جو تہانوں میسر نیں اوہناں دے متعلق سوچو: لکھتاں دے ترجمے موجود نیں، جو کتاباں دی شکل وچ اتے انٹرنیٹ اوپر مہیا نیں، سرپرستاں نے اوہناں دی چھپائی نوں ممکن بنایا اے، ادھیاپک وی موجود نیں، انج دے مرکز وی قائم نیں جتھے اسی جانکاری لے سکنے آں اتے لوکی اوہناں دی سر پرستی کردے نیں، ساڈے اندر عقل اتے سکھن وچ دلچسپی اے۔ 
  • سب توں اخیر وچ، اپنے آپ نوں ہر قسم دی ازادی اتے بہتری دے پرتندھ جو سانوں میسر نیں اوہناں دا چیتا کروائیے، اتے ایہ کہ ساڈی صورت حال بیتے دناں وچ لوکاں نوں میسر سہولتاں دی نسبت کدرے زیادہ ودیہ تے  اعلیٰ اے
  • خوشی مناؤ اتے ایس بے مثال زندگی جو سانوں ملی اے ایس نوں ضائع نہ کرو، بلکہ ایس توں فیدہ چکن دا پکا ارادہ کرو۔ 

 مکدی گل

 اسی اپنی ہن دی صورت حال نوں ویکھنے آں کہ اسی کس قدر خوش نصیب آں، کم از کم ایس پل، کہ زندگی دے دکھ بھرے حالات توں محفوظ آں جو سانوں ساڈی روحانی اتے جذباتی پنگرتا توں باز رکھدے، تے اسی ایس نعمت دے میسر ہون دا بڑا مل پانے آں۔ بھاویں کسے دی زندگی وی کامل نئیں اے اتے نہ ہی کوئی دَشا، پر فیر وی، ایہ کس حد تک خوفناک ہو سکدی سی، تے اسی اپنے آپ نوں ڈاڈھا بھاگاں والا پانے آں۔ ایس قدر اتے تشکر دے احساس راہیں اسی اوہ بھروسہ پنگرنے آں جس توں کہ ودیہ موقعے توں فیدہ چُک کے اسی اپنی زندگی نوں ہور بہتر بنا سکئیے۔ 

Top