Так шмат людзей і жывёл пакутуюць кожны дзень. Вядома ж, кожнаму з іх патрабуецца індывідуальная дапамога, але ўсё залежыць ад нашай здольнасці зразумець іх сітуацыю і ўбачыць, чым можна дапамагчы. Каб быць сапраўды карыснымі, недастаткова быць спагадлівымі або валодаць тымі ці іншымі навыкамі. Нам таксама патрэбна шчодрасць у дачыненні да нашага часу, самадысцыпліна, цярплівасць, стараннасць, засяроджанасць і мудрасць. Вось 11 спосабаў, як дапамагчы іншым. Практыкуючы іх, мы не толькі дапамагаем тым, хто мае ў гэтым патрэбу, але і вырываемся са шкарлупіны ўласнай адзіноты, напаўняючы жыццё сэнсам.
1. Клапаціцца пра тых, хто пакутуе
Трэба клапаціцца пра хворых, інвалідаў, пра людзей, якія пакутуюць ад болю. Сустрэўшы тых, на кім ляжыць вялікая адказнасць або цяжкая задача і хто мае патрэбу ў нашай неадкладнай дапамозе, мы ўваходзім у іх становішча і падзяляем іх цяжар, наколькі можам.
2. Накіроўваць тых, хто збіты з панталыку і не ведае, што рабіць
Сустракаючы людзей, якія заблыталіся і не ведаюць, што рабіць у цяжкіх сітуацыях, мы дапамагаем ім парадай, калі яны яе пытаюцца, або проста выслухоўваючы іх. Калі наш сабака або котка зачынена ў пакоі, мы адчыняем дзверы, даючы ёй выйсці. Мы ўжываем гэты прынцып, нават калі па акне поўзае муха. Муха не хоча знаходзіцца ў нашым пакоі, яна хоча паляцець, таму мы адчыняем акно, дазваляючы ёй выбрацца.
3. Дзякаваць за дабрыню тым, хто дапамог нам
Важна цаніць працу ўсіх людзей, якія робяць наш свет лепшым, і імкнуцца дапамагчы тым, хто шмат даў асабіста нам, напрыклад нашым бацькам. Важна рабіць гэта не з пачуцця віны або абавязку, а са шчырай удзячнасці.
4. Супакойваць і абараняць тых, каму страшна
Мы стараемся супакоіць перапалоханых людзей і жывёл. Калі іншаму чалавеку трэба пайсці ў небяспечнае месца, дзе яму могуць нанесці шкоду, мы прапануем сваю кампанію і абараняем яго. Бежанцам, якія выратаваліся ад гвалту, мы забяспечваем бяспеку і дапамагаем асвоіцца. Тыя, каго траўміравала вайна ці хто падвергся якой-небудзь форме гвалту, асабліва маюць патрэбу ў нашым разуменні і дапамозе, каб загаіць душэўныя раны.
5. Суцяшаць засмучаных
Мы спрабуем са спагадай суцешыць тых, хто засмучаны, напрыклад тых, хто страціў любімага чалавека або развёўся. Не трэба ставіцца да іх з паблажлівасцю: «Ой, ты бедны». Мы спрабуем паставіць сябе ў іх становішча і падзяліць іх боль.
6. Матэрыяльна дапамагаць бедным
Важна не толькі рабіць ахвяраванні дабрачынным арганізацыям, але і даваць міласціну жабраком, якіх мы бачым на вуліцах. Нам трэба пераадолець грэблівасць, асабліва калі бяздомныя жабракі выглядаюць бруднымі і адштурхвальнымі, так што нам не хочацца нават на іх глядзець, не кажучы ўжо пра тое, каб усміхнуцца і паставіцца да іх з павагай. Уявіце, калі б гэты чалавек, які жыве на вуліцы, быў вашай бабуляй або сынам: ці змаглі б вы з халодным сэрцам проста прайсці міма, як калі б яны былі кавалкамі смярдзючага смецця?
7. Знаёміць з Дхармай тых, хто да нас прывязаны
Таксама трэба дапамагаць тым, хто хоча праводзіць з намі шмат часу. Мы не хочам, каб гэтыя людзі ад нас залежалі, але, калі ў іх з намі вельмі моцная кармічная сувязь, мы можам паспрабаваць ім дапамагчы. Калі яны праяўляюць да гэтага цікавасць, мы можам навучыць іх будыйскім метадам, якія дазваляюць дасягнуць шчасця і знайсці здольнасць дапамагаць іншым. Сэнс не ў тым, каб звярнуць іх у будызм: мы проста дапамагаем і даем параду. Такім чынам мы можам зрабіць нашы адносіны больш асэнсаванымі.
8. Дапамагаць іншым у адпаведнасці з іх жаданнямі
Дапамагаючы іншым, мы спрабуем рабіць гэта ў адпаведнасці з іх перавагамі і жаданнямі. Калі іншыя просяць нас чаму-небудзь іх навучыць, а мы можам гэта зрабіць і бачым, што гэта будзе карысна, важна дапамагчы, нават калі гэта не наш любімы занятак. Калі мы ідзём з сябрамі ў рэстаран, было б непачціва і эгаістычна заўсёды настойваць на тым месцы, якое мы любім. Час ад часу варта згаджацца з перавагамі іншых. Як і ў адносінах, трэба шукаць кампраміс паміж тым, што любім мы і што падабаецца іншаму чалавеку. Не ўсё павінна залежаць ад нас і нашых пераваг.
9. Хваліць тых, хто жыве сумленна
Мы таксама можам дапамагчы, падбадзёрваючы тых, хто вядзе сумленнае жыццё – мае станоўчыя арыенціры і добра працуе. Пры гэтым важна не перашчыраваць, каб яны не сталі высакамернымі. Гэта асабліва важна ў дачыненні да людзей з нізкай самаацэнкай. Калі ў чалавека ёсць вартасці, але ён занадта моцна імі ганарыцца, можна хваліць яго ў прысутнасці іншых, але не ў твар. Мы натхняем іх на тое, каб яны выкарыстоўвалі свае здольнасці, дапамагаючы іншым, але таксама змяншаем іх гардыню, паказваючы на іх недахопы.
10. Вучыць канструктыўным паводзінам тых, хто вядзе разбуральны лад жыцця
Калі мы сустракаем тых, хто вядзе разбуральны лад жыцця, не варта проста адпрэчваць або праклінаць такіх людзей. Замест таго каб асуджаць, мы спрабуем паказаць ім, як змяніць дрэнныя звычкі, калі яны да гэтага ўспрымальныя.
11. Выкарыстоўваць экстраардынарныя здольнасці, калі ўсё астатняе не працуе
У некаторых з нас ёсць здольнасці, якія выходзяць за рамкі звычайных. Напрыклад, мы можам быць майстрамі баявых мастацтваў, але не любім афішаваць свае здольнасці. Але калі мы бачым, што на каго-небудзь напалі, трэба выкарыстоўваць сваё майстэрства, каб уціхамірыць таго, хто атакуе, калі спыніць яго іншым спосабам не атрымліваецца.
Каб уключыць субцітры, клікніце на іконцы «Субцітры» ў правым ніжнім куце акна з відэа. Змяніць мову субцітраў можна, клікнуўшы па іконцы «Налады».
Ёсць мноства спосабаў дапамагаць іншым. Але майстэрства заключаецца не толькі ў тым, каб бачыць, як, каму і чым дапамагчы. Нам таксама важна разумець, калі варта прапаноўваць дапамогу і калі зрабіць крок назад, каб іншыя навучыліся дапамагаць сабе самі. Тыя, хто сапраўды пакутуе, фізічна або эмацыйна, маюць патрэбу ў нашым неадкладным клопаце. Але дапамагаць заўсёды трэба ў належнай ступені – не занадта шмат і не занадта мала. Важна дапамагаць тым, хто перажыў няшчасце, вярнуцца да нармальнага жыцця, але, магчыма, лепшая доўгатэрміновая дапамога – даць умовы і метады, каб іншыя маглі ісці наперад і клапаціцца пра сябе самастойна.