សម្រួលចិត្តឳ្យស្ងប់

01:40
ការគិត(ទ្រឹស្តីឬបរិយត្តិ)គឺជាអ្វីដែលមិនអាចខ្វះបាន បើគ្មានការគិតនេះទេ យើងមិនអាចសម្គាល់វត្ថុអ្វីមួយបានឡើយ ឧបមាដូចជាថា យើងនឹងមិនអាចសម្គាល់ ភាពខុសគ្នារវាងផ្លៃប៉ោម និងផ្លែសារីដែលគេដាក់លក់នៅក្នុងហាងនោះថាជាផ្លែឈើបានឡើយ ឬក៍ថាយើងនឹងមិនយល់នូវប្រយោគ ឬពាក្យសំដីដែលគេនិយាយមកកាន់យើងថា «សូមលក់សំបុត្រកុនពីរឲ្យខ្ញុំ» នេះជាដើម។ ស្របពេលដែលយើងត្រូវការការគិតនេះនៅក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ តែជួនពេលខ្លះការគិតបែបសន្មត់នេះអាចជាឧបសគ្គសំរាប់យើង។ ឧបមាថាៈ ដើម្បីធ្វើការតាំងចិត្តនៅក្នុងសមាធិ យើងចាំបាច់ត្រូវតែសម្រួលចិត្តឲ្យស្ងប់ពីការគិតស្រមើស្រមៃនានា។

សម្រួលចិត្តឲ្យស្ងប់

ដើម្បីទទួលបាននូវការតាំងសមាធិល្អយើងត្រូវតែសម្រួលចិត្តឲ្យស្ងប់ ដើម្បីឲ្យមានតុល្យភាពនៅក្នុងចិត្តរបស់យើង ឲ្យស្របទៅតាមការបង្រៀននៃវិធីសាស្រ្តនៃការបដិបត្តិសមាធិមួយចំនួន។ នៅទីនេះខ្ញុំសូមនិយាយឲ្យច្បាស់ម្តងទៀតថា គោលដៅរបស់យើងមិនមែនធ្វើឲ្យចិត្តទទេស្អាត មានលក្ខណៈដូចខ្មោចសំប៊ី ឬដូចជាវិទ្យុដែលគេបិទហើយមិនដំណើរការនោះទេ។ ប្រសិនបើនោះជាករណីដែលយើងសំដៅទៅរក នោះសូមអ្នកទៅដេកវិញទៅល្អជាង! គោលបំណងរបស់យើងគឺព្យាយាមសម្រួលចិត្តឲ្យស្ងប់ ពីការគិតសៅហ្មងរំខាននានា។ ព្រភេទអារម្មណ៍មួយចំនួនខ្លះគឺជាប្រភេទអារម្មណ៍រំខានសៅហ្មងមិនចេះឈប់ ប្រៀបដូចជា ការគិតភិតភ័យ ព្រួយបារម្ភ និងភាពភ័យស្លន់ស្លោរជាដើមៈ គោលបំណងរបស់យើងគឺត្រូវសម្រួលការគិតទាំងអស់នេះឲ្យមានសភាពស្ងប់។ 

កាលណាយើងសម្រួលចិត្តបានស្ងប់ហើយ យើងនឹងទទួលបាននូវសភាពនៃចិត្តដែលមានលក្ខណៈច្បាស់ភ្លឺថ្លា និងមានសតិរលឹកដឹងគ្រប់ពេល ជាសភាពនៃចិត្តដែលធ្វើឲ្យយើងចម្រើនបាននូវក្តីករុណា និងការយោគយល់ ឬ យើងអាចសម្តែងនូវសណ្តានចិត្តល្អបរិសុទ្ធជាមនុស្សបែបធម្មជាតិបាន។ ប្រការនេះចាំបាច់ត្រូវការការសម្រួលនិងសម្រាកដែលមានលក្ខណៈស៊ីជម្រៅ មិនត្រឹមតែការសម្រួលនិងសម្រាកត្រឹមតែផ្នែកសាច់ដុំប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវសម្រួលនិងសម្រាកនូវសភាពតានតឹងនៅក្នុងចិត្តរបស់យើងផងដែរ ដែលកត្តាទាំងពីរនេះអាចរារាំងរូបយើងមិនឲ្យមានសភាពមនោភ្លឺថ្លាច្បាស់ និងល្អបរិសុទ្ធ និងអ្វីៗផ្សេងទៀត។ 

មនុស្សមួយចំនួនខ្លះយល់ខុសថាសមាធិចំពោះពួកគេគឺជាការឈប់គិត។ តែជាជាងការឈប់គិត សមាធិគួរតែជាការឈប់គិតនូវរាល់ការគិតស្រមើស្រមៃបែកអារម្មណ៍អណ្តែតអណ្តូងមិនចាំបាច់ ចំពោះរឿងរ៉ាវនៅក្នុងអនាគត។ ឧបមាថាៈ«តើខ្ញុំបានអីស៊ីល្ងាចនេះ?» និងការគិតអវិជ្ជមានថា «អ្នកធ្វើអាក្រក់ដាក់ខ្ញុំកាលពីម្សិលមិញ អ្នកគឺជាមនុស្សអាក្រក់ណាស់!» ជាដើម។ ការគិតទាំងអស់នេះឋិតនៅក្នុងអម្បូរនៃមនោត្រាច់ចររង្គត់គ្រប់ទិសទី និងជាប្រភេទកិលេស។ 

ទោះបីយ៉ាងណាក៍ដោយ ការឈានទៅរកការស្ងប់ចិត្តគឺជាមធ្យោបាយមួយ៖ មិនមែនជាគោលដៅចុងក្រោយទេ។ កាលណាយើងកាន់តែស្ងប់ កាន់តែច្បាស់ និងបើកចិត្តកាន់តែទូលាយ នោះយើងអាចប្រើប្រាស់ចិត្តនៅក្នុងន័យវិជ្ជមាន ឬជាកុសល។ យើងអាចប្រើប្រាស់វានៅក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ ហើយយើងអាចប្រើប្រាស់វានៅខណៈពេលដែលយើងអង្គុយបដិបត្តិសមាធិដើម្បីព្យាយាម ស្វែងយល់ឲ្យបានច្បាស់អំពីស្ថានភាពជីវិតរបស់យើង។ មនោដែលមានកិលេស និងមិនមានការគិតផ្តេសផ្តាសឥតប្រយោជន៍ យើងអាចគិតបានកាន់តែច្បាស់ជាងមុនចំពោះប្រធានបទនានាដូចជា «តើខ្ញុំបាននឹងកំពុងធ្វើអ្វីខ្លះហើយនៅក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំ? តើមានអ្វីកើតឡើងនៅក្នុងទំនាក់ទំនងដ៍សំខាន់នេះ តើវាល្អឬមិនល្អ?» យើងអាចធ្វើការវិភាគ ត្រង់នេះគេហៅថា ការវិភាគចំពោះខ្លួនឯង។ ដើម្បីយល់ឲ្យបានច្បាស់អំពីប្រភេទនៃបញ្ហាអស់ទាំងនេះ និងដើម្បីធ្វើការវិភាគឲ្យបានផ្លែផ្កា ចាំបាច់ណាស់យើងត្រូវការមនោដែលមានសភាពភ្លឺថ្លាច្បាស់ល្អ និយាយឲ្យខ្លីគឺយើងត្រូវការចិត្តស្ងប់ ហើយសមាធិជាវិធីសាស្រ្តមួយដែលអាចពាំនាំនូវសភាពនៃមនោនេះមកឲ្យយើង។

Top