ಬಾಂಧವ್ಯ: ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುವ ಭಾವನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುವುದು

ಗೊಂದಲಮಯ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಎರಡು ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡೋಣ, ಆಗ ಬಹುಶಃ ಅದು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ಬಾಂಧವ್ಯ ಅಥವಾ ಹಂಬಲದ ಬಯಕೆ ಎಂದರೇನು? ಮನಸ್ಸಿನ ಗೊಂದಲಮಯ ಸ್ಥಿತಿಯೇ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ವಸ್ತುವಿನ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಗುಣಗಳನ್ನು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇದು ಎರಡು ಮುಖ್ಯ ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಂಬಲದ ಬಯಕೆಯು ನಮ್ಮಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಗುರಿಯಾಗಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಭಾವನೆಯು "ನಾನು ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು, ನಾನು ಅದನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು!" ಎಂದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಬಾಂಧವ್ಯವು ನಾವು ಈಗಾಗಲೇ ಹೊಂದಿರುವ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಗುರಿಯಾಗಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು "ನಾನು ಬಿಡಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ!" ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತದೆ. ಎರಡೂ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ವಸ್ತುವಿನ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಗುಣಗಳ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆಯನ್ನು, ಅಥವಾ ನಾವು ಒಂದು ವಸ್ತುವಿನ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಗುಣಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದನ್ನು ಆಧರಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಮೂರನೆಯ ವಿಧವೆಂದರೆ ದುರಾಸೆ, ಇದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಗುರಿಯಾಗಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಎಂದಿಗೂ ತೃಪ್ತರಾಗದೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಹೊಂದಲು ಬಯಸುತ್ತದೆ. 

ಈ ಎಲ್ಲಾ ರೂಪಾಂತರಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಮಗೆ ನಿಜವಾದ ವಾಸ್ತವದ ಬಗ್ಗೆ, ಯಾವುದು ಯಾವುದೆಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ, ನಿಜವಾದ ಸತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ನಾವು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ವಸ್ತುವಿನ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಗುಣಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಉತ್ತಮ ಅಂಶಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ನಾವು ಅವುಗಳನ್ನು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲದಿರುವ ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಸೇರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇದರೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ನಾವು ನ್ಯೂನತೆಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಅಥವಾ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಮಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಒಂದು ವಸ್ತುವಿನ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಂಶಗಳು ಯಾವುವು ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ದುರ್ಬಲ ಅಂಶಗಳು ಯಾವುವು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆ "ಯಾವುದಾದರೂ" ಎಂಬುದು, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿರಬಹುದು, ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿರುವ ಮತ್ತು ಆಕರ್ಷಕ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಅದು ಐಸ್ ಕ್ರೀಮ್‌ನಂತಹ ವಸ್ತುವಾಗಿರಬಹುದು. 

ನಮಗೆ ಹಂಬಲ ಮತ್ತು ಬಾಂಧವ್ಯವಿರುವ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಪರಿಗಣಿಸಿ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಅವರು ಎಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ನಮಗೆ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಯಾವುದೇ ಗುಣವನ್ನು ನಾವು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅವರು ನಾವು ಭೇಟಿಯಾದ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದು ನಾವು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ, ಇತ್ಯಾದಿ. ಮತ್ತು ನಾವು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನ್ಯೂನತೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ; ನಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಯೋಚಿಸಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಅವರು ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡಬಹುದು ಅಥವಾ ಅವರು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಿನ್ನಬಹುದು ಅಥವಾ ಅವರು ಗೊರಕೆ ಹೊಡೆಯಬಹುದು. ಈಗ, ಅವರು ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸುಂದರವಾಗಿರಬಹುದು ಮತ್ತು ನಮಗೆ ಅವರು ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು. ನಾವು ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಆ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವನ್ನು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸುವುದರಿಂದ ಹಂಬಲ ಮತ್ತು ಬಾಂಧವ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನ್ಯೂನತೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಮನಸ್ಥಿತಿಯು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ತೊಂದರೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಆ ಮೋಹವು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನ್ಯೂನತೆಗಳು ಎದ್ದು ಕಾಣಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ, ನಮ್ಮ ಬಾಂಧವ್ಯವು, ಕಿರಿಕಿರಿ ಮತ್ತು ಕೋಪವಾಗಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬದಲಾಗಬಹುದು. 

ಕೋಪ ಅಥವಾ ಕಿರಿಕಿರಿಯು ಅದರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಒಬ್ಬರ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಗುಣಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ನ್ಯೂನತೆಗಳನ್ನು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯ ಅಂಶಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಕೋಣೆಯನ್ನು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದಿರುವುದು, ದೊಗಲೆಯಾಗಿರುವುದು, ಅಥವಾ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಇತ್ಯಾದಿ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ದೊಡ್ಡ ರಂಪಾಟ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನುಪಾತದಿಂದ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಅಸಮಾಧಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಉತ್ತಮ ಅಂಶಗಳನ್ನು ನಾವು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ ಅಥವಾ ದೃಷ್ಟಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ, ಅವರು ತುಂಬಾ ದಯೆಯುಳ್ಳವರು, ತುಂಬಾ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತರು, ತುಂಬಾ ಸ್ಥಿರರು ಇತ್ಯಾದಿ. ಎದ್ದು ಕಾಣುವ ಏಕೈಕ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, “ಅವರು ತಮ್ಮ ಕೊಳಕು ಸಾಕ್ಸ್‌ಗಳನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿಡುವುದನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ” ಎಂಬುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. 

ಈ ಉದಾಹರಣೆಗಳಂತೆ, ಒಬ್ಬರ ಬಗೆಗಿನ ಸಾಪೇಕ್ಷ, ಮೇಲ್ನೋಟದ ಸತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಲ್ಲದಿರುವುದು - ಅವರ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ನಕಾರಾತ್ಮಕ, ಅಥವಾ ಬಲವಾದ ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲ ಅಂಶಗಳು ಯಾವುವು - ನಮ್ಮ ಬಾಂಧವ್ಯ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕೋಪದ ಹಿಂದಿನ ಕಾರಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಅವರನ್ನು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ನಾವು ಅವರನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ ಅಥವಾ ನಾವು ಅವರನ್ನು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ ಅಥವಾ ನಾವು ಅವರನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಬಾಂಧವ್ಯ ಮತ್ತು ಕೋಪದ ಆಧಾರವು, ಆಳವಾದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ, ಅವರ ಬಗೆಗಿನ ಆಳವಾದ ಸತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ, ಅವರು ಹೇಗೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಲ್ಲದಿರುವುದಾಗಿರುತ್ತದೆ. 

ನಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಇದನ್ನು ತುಂಬಾ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಬಹುದಾದರೂ, ಈ ಸಂಜೆಯು ಇದನ್ನು ಸುಲಭವಾದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸೋಣ. ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಅವರ ಸುತ್ತಲೂ ಘನವಾದ, ದೊಡ್ಡ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ರೇಖೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಅವರು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಅಥವಾ ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುವರೆದಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅವರು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇದ್ದಾರೆ, ಅವರು ನಮಗೆ ಕಂಡಂತೆಯೇ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ, ಸ್ಥಿರ ಛಾಯಾಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಆ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಾವು ಅವರನ್ನು ಒಂದು ಧೃಡವಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ವತಃ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ, ಕಾರಣಗಳು, ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು, ಪ್ರಭಾವಗಳು ಮತ್ತು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಎಂದಿಗೂ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಶಾಶ್ವತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅದು ತುಂಬಾ ಗೊಂದಲಮಯ; ಅದು ತಪ್ಪು ಏಕೆಂದರೆ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅವರ ಮನಸ್ಥಿತಿಯು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ; ಅವರ ದೇಹವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ; ಅವರ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸ್ಥಿತಿಯು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುವರೆದಿರುವಂತೆ, ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಘನವಾದ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. 

"ನೀನು" ಎಂಬುದನ್ನು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಧೃಡವಾದ, ಶಾಶ್ವತ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಎಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುವ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ, "ನೀವು ಯಾವಾಗಲೂ ಹೀಗೇ ಇರುತ್ತೀರಿ; ನೀವು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಮ್ಮ ಸಾಕ್ಸ್‌ಗಳನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿಡುತ್ತೀರಿ!" ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆ ಮತ್ತು ಅದು ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದರ ಬಗೆಗಿನ ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆಯು, ಹಾಸಿಗೆಯ ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಈ "ವಸ್ತು"ವಿನ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಗುಣಗಳನ್ನು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸಲು ನಮಗಿರುವ ಆಧಾರವಾಗಿದೆ, ನಮಗೆ ಕಿರಿಕಿರಿ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅವು ಹೇಗೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿವೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳನ್ನು ಘನವಾದ ಅದ್ಭುತ "ವಸ್ತು" ಎಂದು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಗೊಂದಲವು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಕೈಗಳನ್ನು ದೂರವಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ತುಂಬಾ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ಎಷ್ಟು ಬಾಂಧವ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂದರೆ, ನಾವು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನಿದ್ರೆಗಾಗಿಯೂ ಬಿಡಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. 

ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಧೃಡ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವ ಅರಿವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆಯ ಈ ಎರಡು ಅಂಶಗಳನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಗೊಂದಲಮಯ ಭಾವನೆಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ವ್ಯಕ್ತಿಯು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಬದಲಾವಣೆಗೊಳ್ಳಲು ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುವರೆದಿರುವ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಧೃಡವಾದ ವಿಷಯವಲ್ಲ ಎಂದು ನಾವು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ, ಅಲ್ಲಿರುವ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಈ ವಸ್ತುವು ನಾವು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸಬಹುದಾದ ಅಥವಾ ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದಾದ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಅವರ ನಿಜವಾದ ಒಳ್ಳೆಯ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಗುಣಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಅಂಶಗಳು ಮತ್ತು ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಅಂಶಗಳು ಇವೆ ಎಂದು ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಅವುಗಳನ್ನು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ನಿರಾಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ನಾವು ಸಹಿಷ್ಣುತೆ, ತಾಳ್ಮೆ, ತಿಳುವಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಮುಂತಾದವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಬುದ್ಧವಾದ, ದಯೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಬಹುದು. ನಾವು ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಕಿರಿಕಿರಿಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. 

ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್‌ನ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಇದೇ ಸತ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಥವಾ ಅದರ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುವುದರ ಆಧಾರವೇನು? ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ನಾವು ಅದರಿಂದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಘನ ವಸ್ತುವನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತೇವೆ, "ನಾನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ" ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಅದು ಇಲ್ಲಿದೆ, ಅದರ ಸುತ್ತಲೂ ದೊಡ್ಡದಾದ, ಘನವಾದ ರೇಖೆಯಿದೆ. ತದನಂತರ ನಾವು ಅದರ ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳನ್ನು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸಬಹುದು, "ಇದು ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಲು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹವಾಗಿದೆ", ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಅದರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಉಪನ್ಯಾಸದ ಮೇಲೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಗಮನವಿಡುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ರೆಕಾರ್ಡರ್ ದೋಷರಹಿತ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಯಾವಾಗಲೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಮತ್ತು ಅದು ಕೆಲಸ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಅದರ ಮೇಲೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. 

ಏನೇ ಆಗಲಿ, ಅದೊಂದು ಯಂತ್ರವಷ್ಟೆ. ಇದು ಅನೇಕ ಭಾಗಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಮತ್ತು ಭಾಗಗಳು ಸವೆದುಹೋಗುತ್ತವೆ; ಯಾವುದೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ. ನಿಜ, ಅದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಬಹುದು, ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದು ವಿಫಲಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಯಂತ್ರ - ಬ್ಯಾಟರಿಗಳು ಖಾಲಿಯಾಗಬಹುದು ಇತ್ಯಾದಿ. ನಾವು ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ, ಬ್ಯಾಟರಿಗಳು ಖಾಲಿಯಾಗುವುದರಿಂದ ನಾವು ರಂಪಾಟ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಬಳಸುವ ಮೊದಲು ನಾವು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಯಂತ್ರವು ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ, ಬ್ಯಾಟರಿಗಳು ಚಾರ್ಜ್ ಆಗಿವೆಯೇ ಎಂದು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಹೇಗಾದರೂ ಅದು ಕೆಲಸ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಅಸಮಾಧಾನಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ನಾವು ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ: ನಾವು ಈ ರೆಕಾರ್ಡಿಂಗ್ ಸಾಧನದ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ. 

ಈ ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್‌ನಂತಹ ಯಂತ್ರಗಳ ಮೇಲೆ, ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಸ್ತುತ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ಗಳ ಮೇಲೆ ನಮಗೆ ಹೇಗೆ ಅಂತಹ ಗೊಂದಲದ ಭಾವನೆಗಳು ಉಂಟಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದು ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿದೆ. ವಸ್ತುವು ನಾವು ಬಯಸಿದ್ದನ್ನು ಮಾಡದಿದ್ದಾಗ ನಾವು ತುಂಬಾ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. "ಅದಕ್ಕೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ಮನಸ್ಸಿದೆ" ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅದು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ. "ಅದು ಇದೆ ಮತ್ತು ಅದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು" ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿರಬೇಕು. ಆದರೆ ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಯಂತ್ರ ಮತ್ತು ಅದು ಭಾಗಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಮತ್ತು ಇದು ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಮತ್ತು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿದಿಲ್ಲದ ಜನರಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಆದರೆ, ಇದರರ್ಥ ನಾವು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಅಥವಾ ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್ ಅನ್ನು ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಲ್ಲ. ನಾವು ಅದನ್ನು ಬಳಸುತ್ತೇವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ತುಂಬಾ ಸಹಾಯಕವಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಅದು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಾವು ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಮತ್ತು ಅದು ನಾವು ಬಯಸಿದ್ದನ್ನು ಮಾಡದಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಕೋಪಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ನಾವು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಸಮತೋಲಿತ, ಆರೋಗ್ಯಕರ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತೇವೆ. ಅದು ಸುಲಭವಲ್ಲ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯಂತ್ರವು ದುಬಾರಿಯಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ. 

ನಮ್ಮ ಗೊಂದಲದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಬೌದ್ಧಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಹಂತದ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ವಿಧಾನಗಳಿವೆ, ಇದು ಮೂಲತಃ ವಸ್ತುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಪೇಕ್ಷ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಲು ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ಅಥವಾ ಆಳವಾದ ವಿಧಾನಗಳಿವೆ, ಇದು ಗೊಂದಲದ ಭಾವನೆಯು ನಿರ್ದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ವಸ್ತುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಆಳವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಆಳವಾದ ವಿಧಾನಗಳಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ಚಿಂತನೆಯ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಅನ್ವಯಿಸಲು ಸುಲಭವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ನಾವು ಮೊದಲು ಇವುಗಳ ತರಬೇತಿ ನೀಡುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ವಿಧಾನಗಳ ಕೆಲವು ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ನೋಡೋಣ. 

ದೇಹದೊಳಗೆ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸುವುದು

ನಾವು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಬಾಂಧವ್ಯ ಅಥವಾ ಹಂಬಲದ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಾವು ತುಂಬಾ ಮೋಹಗೊಳಗಾಗಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೇಹದ ಸೌಂದರ್ಯದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸಿದರೆ, ಅಥವಾ ನಾವು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಾಮೋಹಗೊಂಡಿದ್ದರೂ ಸಹ, ನಾವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ "ದೇಹದ ವಿಕಾರ" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವುದರ ಮೇಲೆ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ. “ವಿಕಾರ" ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸುವುದರಿಂದ ನಮಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿರಾಶೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಆರಾಮದಾಯಕ ಪದವಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಇಲ್ಲಿ "ವಿಕಾರ" ಎಂಬ ಪದವಿಲ್ಲದೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬಳಸಲಾಗುವ "ಕೊಳಕು" ಎಂಬ ಪದವಿಲ್ಲದೆಯೂ ಸಹ ನಡೆಯಬಹುದು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕಡಿಮೆ ಸ್ವಾಭಿಮಾನವು ತುಂಬಾ ಪ್ರಚಲಿತವಾಗಿರುವ ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಸಮಾಜಗಳಲ್ಲಿ ಇವೆರಡೂ ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಬದಲಾಗಿ, ಮಾನವ ದೇಹವನ್ನು, ಬೇರೊಬ್ಬರ ಅಥವಾ ನಮ್ಮದೇ ಆದ ದೇಹವನ್ನು, ನಾವು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿರುವ ವಿಷಯದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ, ಯಾವುದು ಯಾವುದೆಂಬುದರ ಸಾಪೇಕ್ಷ ಸತ್ಯದ ಮೂಲಕ ನೋಡೋಣ. 

ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ಯಾಕೇಜ್‌ನ ಸಾದೃಶ್ಯವನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು. ಒಂದು ಪ್ಯಾಕೇಜ್ ವ್ರ್ಯಾಪಿಂಗ್ ಅನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ, ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಉಡುಗೊರೆಯು ಗಿಫ್ಟ್ ವ್ರ್ಯಾಪಿಂಗ್ ಅನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳೋಣ. ನಂತರ ಅದರೊಳಗೆ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದರ ವಿಷಯವಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ನಮ್ಮ ದೇಹವು ಅಥವಾ ಬೇರೊಬ್ಬರ ದೇಹವು ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ, ಅದನ್ನು ನಾವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಚರ್ಮವು ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾದ ಪ್ಯಾಕೇಜಿಂಗ್‌ನಂತಿದೆ. ಮತ್ತು ಉಡುಗೊರೆ ಪ್ಯಾಕೇಜ್ ಅನ್ನು ದುಬಾರಿ ಕಾಗದ ಮತ್ತು ರಿಬ್ಬನ್‌ಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವಂತೆಯೇ, ದೇಹವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಾಣುವಂತೆ ಸುಂದರವಾದ, ದುಬಾರಿ ಬಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಕೂಡ ಕೇವಲ ಪ್ಯಾಕೇಜಿಂಗ್ ಆಗಿರುತ್ತವೆ. ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿನ ಉತ್ಪನ್ನದತ್ತ ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಮನ ಸೆಳೆಯಲು, ತಯಾರಕರು ಅದು ಬರುವ ಪ್ಯಾಕೇಜ್ ಅನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಶ್ರಮ ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವ ಜಾಹೀರಾತನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಅನೇಕರು ತಮ್ಮ ಚರ್ಮದ ಪ್ಯಾಕೇಜ್ ಅನ್ನು ಮೇಕಪ್, ಅಲಂಕಾರಿಕ ಕೇಶವಿನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಥವಾ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಹಚ್ಚೆಗಳು, ದೇಹ ಚುಚ್ಚುವಿಕೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಾಣುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. 

ಆದರೆ ಪ್ಯಾಕೇಜ್ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಹೊದಿಕೆಯಲ್ಲ; ಅದರೊಳಗಿನ ವಿಷಯಗಳೂ ಇವೆ. ದೇಹದ ಪ್ಯಾಕೇಜ್ ಒಳಗೆ ಇರುವುದು ಅಸ್ಥಿಪಂಜರ, ಸ್ನಾಯುಗಳು, ಅಂಗಗಳು ಇತ್ಯಾದಿ. ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿನ ವಸ್ತು ಮತ್ತೆ ಹೊರಬಂದರೆ, ಅದು ವಾಂತಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಕರುಳಿನ ಒಳಗೆ ಮಲವಿಸರ್ಜನೆ ಇರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮೂತ್ರಕೋಶದ ಒಳಗೆ ಮೂತ್ರವಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅಪಧಮನಿಗಳು ಮತ್ತು ರಕ್ತನಾಳಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ತವಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ವಾಸ್ತವ; ಈ ಚರ್ಮದ ಪ್ಯಾಕೇಜ್ ಒಳಗೆ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದರ ಸತ್ಯ ಅದು. ನಾವು ಅದನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿರಾಕರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ನಾವು ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ವಾಂತಿ, ಬಾಯಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಉಗುಳು, ಮೂಗಿನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಳೆ, ಕರುಳಿನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಮಲ, ಮೂತ್ರಕೋಶದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ರಕ್ತನಾಳಗಳು ಮತ್ತು ಅಪಧಮನಿಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ರಕ್ತವನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು ಚರ್ಮವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಅದು ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರಲ್ಲ, ಅಲ್ಲವೇ? ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರ ವಾಸ್ತವವೆಂದರೆ ಅವನು ಅಥವಾ ಅವಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ಯಾಕೇಜ್ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರ ಚರ್ಮವನ್ನು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಇತಿಹಾಸದ ವಸ್ತುಸಂಗ್ರಹಾಲಯದಂತೆ ಹತ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಲು ನಾವು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಜೀವಂತವಾಗಿರಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ, ಇದು ಪ್ಯಾಕೇಜ್ ಒಳಗೆ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದರ ವಾಸ್ತವವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ನಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಲಿ ಬಿಡಲಿ. 

ಈಗ ಇದು ತುಂಬಾ ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ಏನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ನಾವು ಏನನ್ನು ಕೊಳಕು ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ? ನಾವು ಏನನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ನಾವು ಏನನ್ನು ಕೊಳಕು ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ? ಕೆಲವರು ಚರ್ಮವನ್ನು ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಸ್ಥಿಪಂಜರವನ್ನು ಕೊಳಕು ಎಂದು ಕಾಣಬಹುದು, ಆದರೆ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರದಲ್ಲಿ ಕೊಳಕಾದದ್ದು ಏನಿದೆ? ಇದು ಕೇವಲ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರ. ಮತ್ತು ನಾವು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿದರೆ ಮತ್ತು ದೇಹದೊಳಗೆ ಇರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿದರೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಕೊಳಕು ಅಥವಾ ಅಸಹ್ಯಕರವಾದದ್ದು ಏನು? ಅದು ನಮ್ಮ ವರ್ತನೆ, ಅಲ್ಲವೇ? ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡುವ ವೈದ್ಯರು ಅದನ್ನು ಕೊಳಕು ಮತ್ತು ಅಸಹ್ಯಕರವೆಂದು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ದೇಹದೊಳಗೆ ಇರುವ ವಸ್ತು ಅಷ್ಟೇ.

ಸೌಂದರ್ಯದಂತಹ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವುದು 

ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳನ್ನು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳು ಸಹ ಸಾಪೇಕ್ಷ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿನಿಷ್ಠವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಾನು ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ನೀವು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣದೇ ಇರಬಹುದು. ಅಥವಾ ನಾನು ಕೊಳಕು ಎಂದು ಕಾಣುವ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ನೀವು ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಿನಿಷ್ಠವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ದೇಹದ ಆಕಾರವನ್ನು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಂಡುಕೊಂಡರೆ, ಸರಿ, ಅದು ನಮಗೆ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡುವುದು ನಮಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅಂಶದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಅವರು ಕಾಣುವ ರೀತಿ ನಮಗೆ ಇಷ್ಟ; ಅದು ಅವರನ್ನು ನೋಡುವುದರಿಂದ ನಮಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತದೆ. ತೊಂದರೆಯುಂಟಾಗುವುದು ನಾವು ಅದನ್ನು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸಿದಾಗ, ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ನಾವು ಭಾವಿಸುವುದರಿಂದ, "ನಾನು ಅವರ ದೇಹವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮುಟ್ಟಬೇಕು; ನಾನು ಅದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅದನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ನಾನು ಅವರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು." ಇದೇ ಸಮಸ್ಯೆ. ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಸೆಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ, ನಾವು ತುಂಬಾ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ: "ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಇವರ ದೇಹವು ನನ್ನದು." ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ನೋಡುವ ಅನೇಕ ಸುಂದರ ಜನರಿದ್ದಾರೆ. "ನಾನು ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಅಥವಾ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಇದನ್ನು ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ನಾವು ಪ್ರಚೋದಿತವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅದು ತೊಂದರೆ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದು ನಮ್ಮನ್ನು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ತುಂಬಾ ತೊಂದರೆಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. 

ನಾವು ಪ್ಯಾಕೇಜಿಂಗ್ ಅನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರೆ - ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೇಗಿರುತ್ತಾನೆ - ಆಗ ಎಕ್ಸ್-ರೇ ದೃಷ್ಟಿಯಂತಹದನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವುದು ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ತುಂಬಾ ಸಹಾಯಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದು ಅಷ್ಟು ಕಷ್ಟವಲ್ಲ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ. ಇದು ಅಂಗರಚನಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಪಾಠವಲ್ಲ; ಅದು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮುಖ ಮತ್ತು ತಲೆಯ ಚರ್ಮದ ಕೆಳಗಿರುವ ತಲೆಬುರುಡೆಯನ್ನು ನಾವು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಥವಾ ನಾವು ಯಾರೊಬ್ಬರ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಮುದ್ದಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು "ಇದು ತುಂಬಾ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ" ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ನಾವು ಚರ್ಮದ ಕೆಳಗೆ ಮೂರು ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ಸೆಂಟಿಮೀಟರ್‌ಗಳಷ್ಟು ಹೋದರೆ ನಾವು ಏನು ಮುದ್ದಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ಆಗ ನಾವು ವಿಕರ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಅರ್ಥವಲ್ಲ. ಇದರ ಅರ್ಥವೇನೆಂದರೆ, ನಾವು ಒಬ್ಬರ ದೇಹವನ್ನು ಮುದ್ದಿಸುವುದರಿಂದ ಪಡೆಯುವ ಯಾವುದೇ ಆನಂದವನ್ನು ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯವಾಗಿ ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುವುದರಿಂದ ನಮಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಮತೋಲನ ಸಿಗುತ್ತದೆ. 

ಈ ಹಿಂದಿನ ವಿಧಾನಗಳು ಕೇವಲ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ; ಅವು ನಮ್ಮಿಂದ ಹಂಬಲದ ಬಯಕೆ ಅಥವಾ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ, ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅವು ಉದ್ಭವಿಸಿದಾಗ ಈ ಗೊಂದಲಮಯ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ನಮ್ಮಿಂದ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿವಾರಿಸಲು, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹೇಗೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ "ವಸ್ತು" ವೊಂದನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು. ಆದರೆ ಇದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಕರವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಮುಂದುವರಿದಿರುವ ವಿಷಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮೊದಲು ನಾವು ಈ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇವನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲು, ಕೇಳುವುದು, ಯೋಚಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನಿಸುವುದರ ಮೂರು-ಹಂತದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. 

ಮೊದಲು, ಆ ವಿಧಾನ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಬೇಕು. ಅವರ ದೇಹ ಮತ್ತು ಅವರು ಹೇಗಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ನಾವು ಒಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಬಾಂಧವ್ಯ ತೋರಿದರೆ, ಆ ವಿಧಾನವು ಚರ್ಮದ ಕೆಳಗೆ ಏನಿದೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರ ಮತ್ತು ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ತಿಳಿದಿರಬೇಕು. ಈ ವಿಧಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ ನಂತರ, ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಪ್ಯಾಕೇಜಿಂಗ್‌ನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಪ್ಯಾಕೇಜಿಂಗ್‌ನ ಒಳಗೆ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ನಾವು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಬಯಕೆ ಮತ್ತು ಹಂಬಲದಿಂದ ಅಷ್ಟೊಂದು ಗೊಂದಲಗೊಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ನಮಗೆ ಕಡಿಮೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿರುತ್ತವೆ. 

ನಾವು ಕೇಳಿದ ಈ ಅಂಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಲು, ನಾವು ಅವುಗಳನ್ನು "ನಾಲ್ಕು ಮೂಲತತ್ವಗಳು" ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಇವು ಒಂದು ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಇರುವ ನಾಲ್ಕು ಮಾರ್ಗಗಳಾಗಿವೆ. 

ತಾರ್ಕಿಕತೆಯಿಂದ ಸ್ಥಾಪನೆಯ ಮೂಲತತ್ವ 

ಮೊದಲ ಮೂಲತತ್ವದೊಂದಿಗೆ, ಅವು ಸಮಂಜಸ ಮತ್ತು ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿದೆಯೇ ಎಂದು ನೋಡಲು ನಾವು ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಜನರು ಕೇವಲ ಅವರ ಚರ್ಮವಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ನಾವು ಅದನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ನಾವು ಈ ಅಂಶವನ್ನು ತರ್ಕದಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಅದರೊಳಗೆ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಖಾಲಿ ಚೀಲವು ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾವು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಕರುಳಿನೊಳಗೆ ಏನಾದರೂ ಇರಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೇಹವು ಕೇವಲ ಅವರ ಚರ್ಮವಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಚರ್ಮದೊಳಗೆ ಏನಾದರೂ ಇರಲೇಬೇಕು. 

ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕತೆಯ ಮೂಲತತ್ವ 

ಮುಂದೆ ನಾವು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಬೋಧನೆಯು ಅದರ ಉದ್ದೇಶಿತ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಹೇಗೆ ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೇಹದ ಹೊರಗೆ ಮತ್ತು ಒಳಗೆ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ಆ ತಿಳುವಳಿಕೆಯು ಒಂದನ್ನು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸದಂತೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. 

ಯಾರಾದರೂ ಅತಿ ಸುಂದರ ಮತ್ತು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಅವರ ಚರ್ಮವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಏಕೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ? ಎಂದು ನಾವು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಬಹುದು. ಅವರ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿನ ವಾಂತಿಯನ್ನು ಸಹ ನಾವು ಏಕೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣಬಾರದು? ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ, ನಮಗೆ ಹಾಗೆ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರ ದೇಹದ ಎರಡು ಅಂಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಂದರೆ ಹೊರಗೆ ಮತ್ತು ಒಳಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದು, ಹೊರಗಿನದನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುವುದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಅಥವಾ ಅವರ ಸೌಂದರ್ಯದ ನಮ್ಮ ಆನಂದವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಇದು ನಮ್ಮ ಆನಂದವನ್ನು ಒಂದು ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಸರಿ, ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೇಹವು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಸುಂದರವಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಒಳಗೆ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದು ಸಹ ಮುಖ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಇರುತ್ತಾರೆ. 

ನಾವು ಈ ಅಂಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ, ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವಾಗ ಮತ್ತು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಾಗ ಬಹಳಾ ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ನಾವು ಅವರನ್ನು ನಂಬಲು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹೊಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಕರುಳಿನೊಳಗೆ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿರೋಧವಿರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ನೋಡಲು ತುಂಬಾ ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಇದು ವಾಸ್ತವ; ಇದು ಸತ್ಯ. ಟಿಬೆಟಿಯನ್ನರು ತುಂಬಾ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ, ಮಣ್ಣಿನ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಮಲದ ದೊಡ್ಡ ರಾಶಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಬೆತ್ತಲೆ ದೇಹದ ಭವ್ಯವಾದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಕೆತ್ತಿ ಚರ್ಮದ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿದರೆ, ಅದು ಎಷ್ಟೇ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದು ಇನ್ನೂ ಮಲವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು! 

ಈ ತಿಳುವಳಿಕೆಯ ಕಾರ್ಯವೆಂದರೆ, ನಾನು ಯಾರೊಬ್ಬರ ದೇಹದ ಹೊರ ಮತ್ತು ಒಳಭಾಗ ಎರಡರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ಆ ದೇಹದ ಬಗ್ಗೆ ಹಂಬಲ ಮತ್ತು ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರದಿರಲು ಅದು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಒಂದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಇನ್ನೊಂದನ್ನು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ತಿಳುವಳಿಕೆಯು ವ್ಯಾಮೋಹಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ತಿಳುವಳಿಕೆಯು ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವುದು ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸ್ಥಿರವಾದ, ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು, ಯಾವುದೇ ದೇಹವು ವಯಸ್ಸಾದಂತೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ತಾಳ್ಮೆಯ ಮನೋಭಾವದೊಂದಿಗೆ. ನಾವು ಅವರ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸಿದರೆ, ಅವರು ವಯಸ್ಸಾಗಲು ಅಥವಾ ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ ಮತ್ತು ಆ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ, ನಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಬೇರೊಬ್ಬರನ್ನು ನಾವು ಹುಡುಕಬಹುದು. ಆದರೆ ಬಾಹ್ಯ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ, ಎರಡೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಬದಲಾಗಲಿವೆ ಎಂಬ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ, ಆ ಒಳನೋಟವು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ಥಿರವಾದ, ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದುವುದರೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. 

ವಸ್ತುಗಳ ಸ್ವರೂಪದ ಮೂಲತತ್ವ 

ಕೆಲವರು ಹೊರಗೆ ಸುಂದರವಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ಒಳಗೆ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರಗಳು, ಮಲ ಮತ್ತು ವಾಂತಿ ಇರುವುದು ಏಕೆ? ಏಕೆಂದರೆ, ಅದೇ ವಸ್ತುಗಳ ಸ್ವಭಾವ; ನಾವು ಜೀವಿಗಳು ಮತ್ತು ಅದು ದೇಹವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ವಾಸ್ತವ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಮಗೆ ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿಲ್ಲ. ದೇಹವು ಹೀಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. 

ಅವಲಂಬನೆಯ ಮೂಲತತ್ವ 

ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ನಾವು ಅದನ್ನು ಹೊಂದಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಈ ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು, ಈ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವುದು ಏನನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ನಮಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣ ಬೇಕು. ನಾವು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವರ ದೇಹದಾದ್ಯಂತ ನಮ್ಮ ಕೈಗಳನ್ನು ಆಡಿಸುವ ಕಡ್ಡಾಯ ಪ್ರಚೋದನೆಯನ್ನು ನಾವು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿದು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಮಗೆ ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣ ಬೇಕು. ಈ ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣವು ನಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮತ್ತು ಆಳವಾಗಿ ನೋಡಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. 

ಇದಲ್ಲದೆ, ನಾವು ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛೆ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾವು ತುಂಬಾ ವಿಕರ್ಷಿತರಾಗುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಅವರೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಯಪಡಬಾರದು. ವಿಧಾನವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸುವುದು ಈ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಶಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಇದನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ, ನಾವು ಹೇಗೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ. 

ಒಮ್ಮೆ ನಾವು ಈ ಆಲೋಚನಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕ ಹೋದ ನಂತರ, ಅಂದರೆ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಅದು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲು ಸಹಾಯಕವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದು ನಾವು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲು ಬಯಸುವ ವಿಷಯ ಎಂದು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ನಂತರ, ನಾವು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅದರ ಮೇಲೆ "ಧ್ಯಾನ" ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಧ್ಯಾನವು ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂಯೋಜಿಸುವ ಒಂದು ವಿಧಾನವಾಗಿದೆ. ಅದು ನಮಗೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆಯೋ ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಪದೇ ಪದೇ ಯೋಚಿಸುವ ಮತ್ತು ವರ್ತಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸುವ ಮೂಲಕ ನಾವು ಅದನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸುತ್ತೇವೆ. 

ಇದು ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮೊದಲು ನಾವು ವಿವೇಚನಾಶೀಲ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ, ಇದನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ "ವಿಶ್ಲೇಷಣಾತ್ಮಕ ಧ್ಯಾನ" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಯಂತ್ರಿತ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲ, ನಾವೇ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ನಾವು ಯಾರೊಂದಿಗೆ ಆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆಯೋ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಅವರು ಹೇಗಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಬಯಕೆಯೊಂದಿಗೆ. ನಾವು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಚಿತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಅಥವಾ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ನಾವು ತನಿಖೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ, "ಹೌದು, ಅವರಿಗೆ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರವಿದೆ. ಹೌದು, ಅವರ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ಇದೆ." ನಾವು ಅವರ ದೇಹಗಳು ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಊಹಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರ, ಅವರ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿನ ವಿಷಯಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಚರ್ಮದೊಳಗೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ, ಅವರ ದೇಹಗಳು ಅವುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿವೆ ಎಂದು ನಾವು ಗ್ರಹಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಈ ದೃಷ್ಟಿಯು ನಿಜ ಎಂದು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಇದು ಎಕ್ಸ್-ರೇ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಾಹ್ಯ ನೋಟವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದೆ, ಅದು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಸುಂದರವಾಗಿರಬಹುದು. ಅವರ ದೇಹದ ಒಳಭಾಗವನ್ನು ನೋಡುವುದರಿಂದ ಅವರ ಹೊರಗಿನ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಅಮಾನ್ಯಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. 

ಈ ವಿವೇಚನಾಶೀಲ ಧ್ಯಾನದ ಅವಧಿಯ ನಂತರ, ನಮ್ಮ ಮಾನಸಿಕ ಶಕ್ತಿಯು ಒಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಗಮನದ ವಸ್ತುವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೇಹದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಆಗ ನಾವು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುವ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ಎರಡನೇ ಹಂತದಲ್ಲಿ, ನಾವು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿರುವುದನ್ನು ಒಳಗೆ ಬಿಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಾಗ ನಮ್ಮ ಮಾನಸಿಕ ಶಕ್ತಿಯು ಹೆಚ್ಚು ಒಳಮುಖವಾಗಿ ನಿರ್ದೇಶಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ನಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ "ಹೌದು, ಇದು ವಾಸ್ತವ; ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೇಹವು ಏನೆಂಬುದರ ಸತ್ಯ, ಅದರ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಒಳಗಿನವರೆಗೆ. ಹೌದು, ಇದು ನಿಜ" ಎಂದು ಭಾವಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಮತ್ತು ನಾವು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವರ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಮನಸ್ಸು, ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ಮುಂತಾದವುಗಳಿವೆ ಎಂದು ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಅದು ಧ್ಯಾನದ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. 

ಹಂಬಲದ ಬಯಕೆ ಮತ್ತು ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಈ ವಿಧಾನದ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಸ್ವಲ್ಪ ಪರಿಚಿತತೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ, ಅದು ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿ ಬೇರೂರಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ನಂತರ, ನಾವು ಈ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ನಿಜವಾದ, ನಿಜ ಜೀವನದ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅನ್ವಯಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಮಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವಾಗ ನಾವು ಅವುಗಳನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತೇವೆ, ಅಂದರೆ ನಾವು ಈ ಬಲವಾದ ಬಾಂಧವ್ಯದ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಪಡೆದಾಗ, ಅವುಗಳನ್ನು ಮುದ್ದಿಸುವ ಈ ಬಲವಾದ ಹಂಬಲದ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಪಡೆದಾಗ. ನಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವಾಗ, ನಾವು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ, ಅಥವಾ ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಾವು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಆರಾಮ ಬೇಕಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅಥವಾ ಅವರಿಗೆ ಮಸಾಜ್ ಮಾಡಲು ಅಥವಾ ಅಂತಹದ್ದೇನಾದರೂ ಮಾಡಲು ಅವರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ನಾವು ತುಂಬಾ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವುದರಿಂದ ನಾವು ಅವರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ನಾವು ಗುರುತಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಾವು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ ಅವರ ದೇಹವನ್ನು ವಿವೇಚಿಸುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅಸ್ಥಿಪಂಜರವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಅವರ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ವಾಂತಿ ಇರುವುದು ಅವರ ನಿಜವಾದ ಸ್ವಭಾವ ಎಂದು ನಾವು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಇದು ಸತ್ಯ ಎಂದು ಭಾವಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ. 

ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಸೂಕ್ತ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ತವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಲು ನಮಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಏನೇ ಆಗಲಿ ನಾವು ಇನ್ನೂ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ವಿಧಾನದೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲು, ಅವರ ಕೈ ಹಿಡಿಯಲು ಇತ್ಯಾದಿ ಬಯಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸಿದರೂ ಸಹ, ಅದು ನಮಗೆ ಹಿತಕರವೆನಿಸುವುದರಿಂದ ನಾವು ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ನಾವು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅದು ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುವ ಮೂಲಕ, ನಾವು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ನಮಗೆ ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಸಹ ಅನುಮತಿಸುತ್ತದೆ, ಇದು ಇತರ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಆರಾಮದಾಯಕ ಭಾವನೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆಯೇ, ನಾವು ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದು ಅವರಿಗೆ ಸರಿಯೆನಿಸುತ್ತದೆಯೇ? ಮತ್ತು ಅದು ಸರಿಯಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅವರನ್ನು ಮುಟ್ಟದಂತೆ ನಾವು ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಅಭ್ಯಸಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. 

ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ನಾವು ಈ ಸಮತೋಲಿತ, ಪರಿಗಣನಾ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುವುದು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗುತ್ತದೆ: ನಾವು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಇತ್ಯಾದಿ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಅವರು ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ ಇತರ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಸಹ ಇದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಅವರ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅಸುರಕ್ಷಿತರು ಮತ್ತು ಒಂಟಿಯಾಗಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಹೇಗಾದರೂ ಅವರ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದರೆ ನಮಗೆ ಉತ್ತಮ ಭಾವನೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಅದು ನಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಈ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಈ ಗೊಂದಲದ ಕಂಪನವಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ಇತರ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಆರಾಮದಾಯಕವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಯಾವುದೇ ಮಟ್ಟದ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಅವರು ಅದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ನಾವು ದೈಹಿಕ ಸಂಪರ್ಕದ ಆನಂದವನ್ನು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸದಿದ್ದರೆ, ನಾವು "ಒಬ್ಬರ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವುದು; ಅದು ಆಹ್ಲಾದಕರವಾದ ಸ್ಪರ್ಶದ ಭಾವನೆ; ಅವರ ಕೈಯೊಳಗೆ ಏನಿದೆ, ಮೂಳೆಗಳಿವೆ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ" ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು "ಓಹ್! ಇದು ತುಂಬಾ ಅದ್ಭುತವಾದ ವಿಷಯ!"ದ ಬದಲಾಗಿ, "ಇದು ಒಳ್ಳೆಯದು ಮತ್ತು ಅದು ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಉತ್ತಮ ಭಾವನೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಇದು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡರೆ, ನಾವು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನಿರಾಳವಾಗಿರುತ್ತೇವೆ. ಇದು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಇದು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇತರ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಅದನ್ನು ಕೃತಕವಾಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ನಿರಾಳತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಗುರಿಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವುದು ಅದನ್ನೇ. "ಯಾರನ್ನೂ ಮುಟ್ಟಬೇಡಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಕೇವಲ ಮಲದ ಚೀಲ" ಎಂದು ನಾವು ಗುರಿಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಗುರಿಯಲ್ಲ. ನಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇತರರಿಗೆ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗುವಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. 

ಆದ್ದರಿಂದ ಶಾಂತಿದೇವ ಅವರ "ಎಂಗೇಜಿಂಗ್ ಇನ್ ಬೋಧಿಸತ್ವ ಬಿಹೇವಿಯರ್" ನಂತಹ ಕೆಲವು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬೌದ್ಧ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಇಂತಹ ವಿಧಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಓದಿದಾಗ, ಶಾಂತಿದೇವ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ನಾವು ಪ್ರಶಂಸಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇದು ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿರತೆ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಗೊಂದಲವೆಂದರೆ ನಾವು ಹಂಬಲಿಸುವ ಬಯಕೆ ಮತ್ತು ಬಾಂಧವ್ಯ ಹೊಂದಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವುದು. ಅದೊಂದು ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಾಕುಲತೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿರತೆ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಧ್ಯಾನ ಅಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ, ನಾವು ಅಂತಹ ಆಕರ್ಷಣೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ನಾವು ಈ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಈ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭ ಇದಾಗಿರುತ್ತದೆ. 

ಆದರೆ ಈ ವಿಧಾನಗಳು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸಲು ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭಗಳ ಹೊರಗೆ ದೊಡ್ಡ ಅನ್ವಯವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಇತರರೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಅವು ದೊಡ್ಡ ಅನ್ವಯವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಪಠ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹಾತೊರೆಯುವ ಬಯಕೆ ಮತ್ತು ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವ ಈ ವಿಧಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಓದಿದಾಗ, ಅವುಗಳನ್ನು ಏಕಾಗ್ರತೆಯ ಧ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ವಿಚಲಿತತೆಗೆ ಪ್ರತಿ-ಶಕ್ತಿಗಳಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅವುಗಳನ್ನು ಬಳಸುವ ವಿಶಾಲವಾದ ಸಂದರ್ಭಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಯೋಚಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. 

ಕೋಪ, ಅಸೂಯೆ ಮುಂತಾದ ಇತರ ಗೊಂದಲದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ವಿವಿಧ ವಿಧಾನಗಳ ವಿವರವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಸ್ತುತಿಗಳನ್ನು ಪಠ್ಯಗಳು ಸಹ ಒಳಗೊಂಡಿವೆ, ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ನಮಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲಿ ಸಮಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಯಾರಾದರೂ ಹೇಗೆ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಾವು ಅವರ ಮೇಲಿನ ಬಾಂಧವ್ಯ ಮತ್ತು ಹಂಬಲವನ್ನು ಹೇಗೆ ಎದುರಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದರ ಈ ಉದಾಹರಣೆಯು, ಈ ವಿಧಾನದ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಉತ್ತಮ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.

ನಾವು ಆಳವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಒಬ್ಬರಿಗಿರುವ ನಮ್ಮ ಬಾಂಧವ್ಯ ಮತ್ತು ಅವರ ಮೇಲಿನ ಹಂಬಲದ ಆಧಾರವು ನಮ್ಮ ಅಭದ್ರತೆ ಎಂದು ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಭದ್ರತೆಗಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುವುದು, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಆಶಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಗೊಂದಲದ ಭಾವನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಅಭದ್ರತೆಯು ಭಯ, ಒಂಟಿತನ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿವಾರಿಸಬಹುದು?  

ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ "ನಾನು" ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಆಳವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು, ಆಳವಾದ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು - ಅಂದರೆ, ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುವರಿದ, ಎಲ್ಲದರಿಂದ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಅದನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರಿಸುವ ಘನವಾದ "ನಾನು" ಇಲ್ಲ. ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿಸಲು ಅಂತಹದ್ದೇನೂ ಇಲ್ಲ. ನಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹೇಗೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದರ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿಸಲು ನಾವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ವಾಸ್ತವವೆಂದರೆ ನಾವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ: ನಮ್ಮ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ, ನಮ್ಮ ದೇಹವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ, ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿವೆ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ, ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ "ನಾನು" ಎಂದು ಲೇಬಲ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ, ಎಲ್ಲದರಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿಸಬೇಕಾದ ಘನವಾದ "ನಾನು" ಇಲ್ಲ. ಇದೆಲ್ಲವೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. 

"ನಾನು" ಎಂದು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಲೇಬಲ್ ಮಾಡಲಾದ ಎಲ್ಲವೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಹುದಾದದ್ದು ನಾವು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ದಾರಿಯ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿರ್ದೇಶನ, ಸುರಕ್ಷಿತ ನಿರ್ದೇಶನ - ಅಂದರೆ ಆಶ್ರಯ. ಆ ಸುರಕ್ಷಿತ ನಿರ್ದೇಶನವು ವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಮನೋಭಾವಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿಡಲು ಏನೂ ಇಲ್ಲ; ರಕ್ಷಿಸಲು ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಬೇರೆಯದರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ದೂರವಿರುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಅದನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಮತ್ತು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ, ಅಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಒಂಟಿತನದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮತ್ತು ಕ್ರಮೇಣವಾಗಿ ಮಸುಕಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಒಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಭಯಪಡಲು ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಘನವಾದ, ಶಾಶ್ವತವಾದ "ನಾನು" ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಮಾಡುವ ದೆಸೆಯಲ್ಲಿ, ನಾವು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವ ನಿರಾಕರಣವಾದಿ ತೀವ್ರತೆಗೆ ಬೀಳದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ನಮ್ಮ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದಿರುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ನಮ್ಮ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಫಲಿತಾಂಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಖಚಿತತೆಯಿಲ್ಲದಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ನಾವು ಇನ್ನೂ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕೈಲಾದಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಇದು ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅಭದ್ರತೆಯೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತಿದೆ, ಮತ್ತು ಅಭದ್ರತೆಯ ಇತರ ಅಂಶಗಳಿವೆ - ಆರ್ಥಿಕ ಅಭದ್ರತೆ ಇತ್ಯಾದಿ. ಈ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು "ನಾನು" ಮತ್ತು ನನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಪೇಕ್ಷ ಸತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಾವು ಆರ್ಥಿಕ ಭಾಗವನ್ನು ಅಥವಾ ನಮಗೆ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭದ್ರತೆಯ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುವ ಯಾವುದೇ ಇತರ ಅಂಶಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ಭಾವನಾತ್ಮಕ ವಲಯದಲ್ಲಿರುವಂತೆ, ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ವಾಸ್ತವತೆಯನ್ನು ನಾವು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸಬಾರದು. ನಮ್ಮ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ವಾಸ್ತವವೆಂದರೆ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಮ್ಮ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚದ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಮುಂತಾದವುಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕಮ್ಯುನಿಸಂ ಪತನವಾದರೆ ಮತ್ತು ಹೊಸ ರೀತಿಯ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದ್ದರೆ, ವಿಷಯಗಳು ಬದಲಾಗಲಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮಗೆ ಸ್ಥಿರತೆ ಮತ್ತು ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ನೀಡುವ ಏಕೈಕ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ನಾವು ನಡೆಯುವ ಸುರಕ್ಷಿತ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಏನೇ ಬಂದರೂ, ಏನೇ ನಡೆದರೂ ಅದನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಜೀವನವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ಎಂದಿಗೂ ಬದಲಾಗದಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯ, ಏಕೆಂದರೆ ಏನಾಗಲಿದೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದು ಅಸಾಧ್ಯ. 

ಅಲ್ಲದೆ, ಯಾವಾಗ ಸಾಕು ಎಂದು ತಿಳಿಯಲು ನಮಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಇರಬೇಕು. ಒಂದು ಮಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಇದ್ದರೂ ಅಸುರಕ್ಷಿತ ಭಾವನೆ ಹೊಂದಿರುವ ಜನರು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು "ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಮಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಮಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಇದ್ದರೆ, ನಾನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆ ಇರದಿರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ಅದು ತುಂಬಾ ಅತೃಪ್ತಿಕರ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. 

ನೀವು ಆಕ್ಷೇಪಿಸಿ, "ನಾವು ಸೀಮಿತರು; ನಾವು ಬುದ್ಧರಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ನಮ್ಮ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಅಥವಾ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ನಾವು ನಮ್ಮ ಅಥವಾ ಇತರರ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ, ನಾವು ಬಳಲಲು ಮತ್ತು ಅತೃಪ್ತರಾಗಲು ಮಾತ್ರ ಅರ್ಹರೆ? ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲದಿಂದ ನಾವು ಎಂದಾದರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಬಹುದೇ?" 

ಇಲ್ಲ, ನಾವು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಅರಿವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಇದು ಸುಲಭವಲ್ಲ ಮತ್ತು ಇದು ದೀರ್ಘ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಮನಸ್ಸು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ಮಾಡುವುದೇನೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು. ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಒಳನೋಟವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ, ಇದರಿಂದಾಗಿ ನಮ್ಮ ನಡವಳಿಕೆಯ ಪರಿಣಾಮ ಏನೆಂದು ನಮಗೆ ನಿಖರವಾಗಿ ತಿಳಿದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಅಸ್ಥಿರತೆಗಳು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಆ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ಸಂಭವನೀಯತೆ ಮತ್ತು ಅನುಭವದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ನಾವು ವಿದ್ಯಾವಂತ ಊಹೆಯನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು ಮತ್ತು ನಂತರ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವತ್ತ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಬಹುದು. 

ಇತರರೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುವಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು, ನಾವು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು, ಇತರ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ, ಸಂದರ್ಭಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ನಾವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ: ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದರ ಮಾದರಿ ಏನು ಇತ್ಯಾದಿ, ಮತ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯನ್ನು ಸಹ ಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಇದರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಬೇಕು ಮತ್ತು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಪಕ್ಷ ಹೇಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚನೆಯಿರುತ್ತದೆ. 

ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ನಾವು ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸು ಹೀಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಇಂದ್ರಿಯ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಅದೆಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಗಮನ ಹರಿಸದೇ ಇರಬಹುದು, ನಮಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಇಂದ್ರಿಯ ಮಾಹಿತಿಯು ಅಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ; ಅದು ಒಳಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ನಾವು ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮರ್ಥರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಈ 3 ಜನರು ಏನೆಂದರೆ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಮಹಿಳೆಯರು, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ವಿಷಯಗಳು ಹೇಗೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂಬುದರ ಮಾದರಿಯನ್ನು ನೋಡಬಹುದು. ನಾವು ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಮಾದರಿಗಳಾಗಿ ಜೋಡಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ನನ್ನ ಬಲಗೈ ನನ್ನ ಎಡಗೈ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ನಾವು ಗುರುತಿಸಬಹುದು, ಹೀಗೆ ನಾವು ವಸ್ತುಗಳ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿರುತ್ತೇವೆ. ನಮಗೆ ವಿಭಿನ್ನ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೂ ಇದೆ. ಮಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ವಯಸ್ಕರೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕು ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ, ಮತ್ತು ನಾವು ಇಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಮಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯಿಲ್ಲದಿರುವ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಹೊರತು, ನಮಗೆ ಆ ನಮ್ಯತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಎಲ್ಲಾ ಮೂಲಭೂತ ವಸ್ತುಗಳು ಇವೆ. 

ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಈ ವಿಭಿನ್ನ ವಿಧಾನಗಳು, "ಬುದ್ಧ-ಸ್ವಭಾವ" ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಕೆಲವು ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳಾಗಿವೆ. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಈ ಬುದ್ಧ-ಸ್ವಭಾವದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ, ಅದು ನಮಗೆ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾದ ಬುದ್ಧರಾಗಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ತರಬೇತಿ ನೀಡಬೇಕು ಅಷ್ಟೆ. 

ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಕೌಶಲ್ಯಪೂರ್ಣ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಲು ತರಬೇತಿ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ನಾವು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುವ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೀತಿಯ ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುವ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಹಲವು ವಿಧಾನಗಳಿವೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಲು, ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ವಯಿಸಲು ಇದು ತುಂಬಾ ಸಹಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಧಾನವು ಅಷ್ಟೊಂದು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿರದೇ ಇರಬಹುದು ಅಥವಾ ನಾವು ಅದನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ, ನಮಗೆ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಪರ್ಯಾಯ ವಿಧಾನಗಳಿದ್ದರೆ, ಅವು ಆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿರಬಹುದು. ಅಥವಾ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅನಾರೋಗ್ಯದಂತೆ, ನಾವು ಔಷಧಿಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಅದೇ ರೀತಿ ನಾವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬಲವಾದ ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುವ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ವಿಧಾನಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಬೇಕಾಗಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ತರಬೇತಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ, ಕಷ್ಟಕರವಾದ, ಸಮಸ್ಯಾತ್ಮಕ ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಮತ್ತು ತಪ್ಪಿಸಲು ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ಸಮರ್ಥರಾಗುತ್ತೇವೆ. 

ಇದಕ್ಕಾಗಿ, ಶಾಂತಿದೇವ ಅವರ "ಬೋಧಿಸತ್ವ ನಡವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು" ಎಂಬ ಪಠ್ಯವನ್ನು ಓದುವುದು ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವುದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತುಂಬಾ ಸಹಾಯಕವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಸ್ತುತಿಯು "ಈ ಗೊಂದಲದ ಭಾವನೆಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಆಳಲು ನಾನು ಏಕೆ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ? ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ಏಕೆ ಆರಾಮದಾಯಕವಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ? ಇದು ನಿಜವಾದ ಶತ್ರು ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಯಾವುದೇ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ. ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಿದ ನಂತರ, ಅವುಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿದ ನಂತರ, ಅವು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ? ಅವು ಎಲ್ಲೋ ಹೊರಗೆ ನಿಂತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಶತ್ರುವಿನಂತೆ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಘನವಾದದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ." ಈ ರೀತಿ ಯೋಚಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅದು ನಿಜವೆಂದು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹಳ ಸಹಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಈ ಗೊಂದಲದ ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವತ್ತ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ನಮಗೆ ದೃಢವಾದ ಆಧಾರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅವರ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಬಾರದಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಗುಣಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಜವಾಬ್ದಾರರಾಗಲು ನಮಗೆ ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ.