ಗೊಂದಲಮಯ ಭಾವನೆ ಎಂದರೇನು?

ಗೊಂದಲಮಯ ಭಾವನೆಗಳ ಉದಾಹರಣೆಗಳೆಂದರೆ, ಬಾಂಧವ್ಯ ಅಥವಾ ಹಂಬಲದ ಬಯಕೆ, ಕೋಪ, ಅಸೂಯೆ, ಹೆಮ್ಮೆ, ದುರಹಂಕಾರ, ಇತ್ಯಾದಿ. ಈ ತೊಂದರೆಗೊಳಿಸುವ ಭಾವನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ನಮ್ಮನ್ನು ವಿನಾಶಕಾರಿಯಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಹಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಬಾಂಧವ್ಯ ಮತ್ತು ಹಂಬಲದ ಬಯಕೆಯು ನಮ್ಮನ್ನು ವಿನಾಶಕಾರಿಯಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು - ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಏನನ್ನಾದರೂ ಕದಿಯುವಂತೆ. ಆದರೆ ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಡಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬಹುದು ಮತ್ತು ನಾವು ಅದಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಇತರರಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಡಲು ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಇತರರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು ವಿನಾಶಕಾರಿಯಲ್ಲ; ಅದು ರಚನಾತ್ಮಕವಾದ ವಿಷಯ, ಆದರೆ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಗೊಂದಲದ ಭಾವನೆ ಇದೆ: "ನಾನು ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವಂತೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ." 

ಅಥವಾ ಕೋಪದ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ. ಕೋಪವು ನಮ್ಮನ್ನು ವಿನಾಶಕಾರಿಯಾಗಿ ವರ್ತಿಸಲು, ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ನೋಯಿಸಲು ಅಥವಾ ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು, ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ತುಂಬಾ ಕೋಪಗೊಂಡಿರುತ್ತೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅದು ವಿನಾಶಕಾರಿ ನಡವಳಿಕೆ. ಆದರೆ, ನಾವು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅನ್ಯಾಯ ಅಥವಾ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸನ್ನಿವೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳೋಣ - ಮತ್ತು ನಾವು ಅದರ ಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ, ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ನಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಏನನ್ನಾದರೂ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಅದು ನಾವು ಮಾಡುವ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ವಿಷಯವಾಗಿರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ರಚನಾತ್ಮಕ ಅಥವಾ ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾದದ್ದನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಸಹ ಗೊಂದಲಮಯ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ನಮಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ನಮಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ನಾವು ಆ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸ್ಥಿತಿ ತುಂಬಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. 

ಈ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಹಂಬಲದ ಬಯಕೆ ಅಥವಾ ಕೋಪದೊಂದಿಗೆ, ನಾವು ಇತರ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ ಅಥವಾ ಅನ್ಯಾಯವು ಕೊನೆಗೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಅವು ಸ್ಥಿರವಾದ ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಅಥವಾ ಸ್ಥಿರವಾದ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲ. ಅವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಅಥವಾ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪೂರೈಸಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ನಾವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ನಮಗೆ ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಾವು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಏನನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಅವರಿಗೇ ಬಿಡುವುದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಮಗೆ ವಯಸ್ಕ ಮಗಳಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ನಾವು ಅವಳಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಲು ಅಥವಾ ಮನೆಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಥವಾ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಅದು ಹಲವು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳೋಣ. ನಮ್ಮ ಮಗಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವುದು ಅಥವಾ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಸುವುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆಯ ಪಾಠಗಳನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಶಂಸಿಸದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ನಾವು ಉಪಯುಕ್ತರಾಗಿರಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಮುಗಿಬೀಳುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ರಚನಾತ್ಮಕವಾದದ್ದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, "ನನ್ನ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ನೀಡದಿರುವುದು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸಹಾಯವನ್ನು ನೀಡದಿರುವುದು ಉತ್ತಮ" ಎಂದು ಯೋಚಿಸಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. 

ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಸೂಕ್ತವಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರೂ ಸಹ, ನಾವು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನಿರಾಳವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಏನನ್ನಾದರೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು. ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ; ನಮಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ; ನಮಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯ ಹಂಬಲದ ಬಯಕೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮ ಮಗಳು ನಾವು ಬಯಸಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸದಿದ್ದರೆ, ನಾವು ತುಂಬಾ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. 

ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ಹೋದಾಗ ನಾವು ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಈ ಗೊಂದಲಮಯ ಭಾವನೆಗಳ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಿಟ್ಟಾಗಿದ್ದೇವೆ, ನಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ನಾವು ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವರ್ತಿಸಿದರೆ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಬಯಸುವ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ತರಲು ನಾವು ಉತ್ತಮ ಕ್ರಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. 

ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ನಾವು ವಿನಾಶಕಾರಿ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸಲಿ ಅಥವಾ ರಚನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಏನನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಲಿ, ನಾವು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವು ಗೊಂದಲಮಯ ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದರೆ, ನಮ್ಮ ನಡವಳಿಕೆಯು ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಇತರ ಜನರಿಗೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆಯೇ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ನಿಖರವಾಗಿ ಊಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೂ, ಅದು ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ ನಮಗೇ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ಸಂಭವಿಸುವ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲ; ಅವುಗಳು ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಅಂದರೆ ತೊಂದರೆಗೊಳಗಾದ ಭಾವನೆಗಳ ಪ್ರಭಾವದಡಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುವುದು ಪದೇ ಪದೇ ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತದೆ, ಗೊಂದಲಮಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಗೊಂದಲಮಯ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ನಮ್ಮ ಪ್ರಚೋದಿತ ನಡವಳಿಕೆಯು ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಸಮಸ್ಯಾತ್ಮಕ ನಡವಳಿಕೆಯ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತದೆ. ನಮಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. 

ಇದರ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ, ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಲು ಬಯಸುವುದರಿಂದ ಇತರರಿಗೆ ಸಹಾಯಕವಾಗಲು ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲ್ಪಡುವುದು. ಇದರ ಹಿಂದೆ, ನಾವು ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಅಸುರಕ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ನಾವು ಈ ರೀತಿಯ ಪ್ರೇರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ವರ್ತಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದಷ್ಟೂ, ಅದು ಎಂದಿಗೂ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ, "ಸರಿ, ಈಗ ನಾನು ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಅದು ಸಾಕು, ನನಗೆ ಇನ್ಯಾವುದೂ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ" ಎಂದು ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಅದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ನಡವಳಿಕೆಯು "ನಾನು ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು, ನಾನು ಮುಖ್ಯನೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು, ನಾನು ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು" ಎಂದು ಪ್ರಚೋದಿತವಾಗಿ ಭಾವಿಸುವ ಈ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಡುವ ಭರವಸೆಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ನೀಡುತ್ತೀರಿ, ಆದರೆ ನೀವು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿರಾಶೆಗೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. ಯಾರಾದರೂ ನಿಮಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿದರೂ, "ಅವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹಾಗೆ ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದು ನೀವು ಭಾವಿಸುತ್ತೀರಿ. ಅದರಿಂದಾಗಿ, ನಮಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಅದು ಕೆಟ್ಟದಾಗುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು "ಸಂಸಾರ" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅಂದರೆ - ಅನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗಿ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾಗುವ ಸಮಸ್ಯಾತ್ಮಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. 

ಗೊಂದಲಮಯ ಭಾವನೆಯು ನಮ್ಮನ್ನು ನಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ವಿನಾಶಕಾರಿಯಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಈ ರೀತಿಯ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ ಅನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಅಷ್ಟು ಕಷ್ಟವಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಕಿರಿಕಿರಿಗೊಳ್ಳಬಹುದು, ಮತ್ತು ನಾವು ಕಿರಿಕಿರಿಗೊಂಡಿರುವುದರಿಂದ, ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಕ್ಕೂ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ, ಇತರರೊಂದಿಗಿನ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಕಟುವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತೇವೆ ಅಥವಾ ನಾವು ಕ್ರೂರ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ. ಯಾರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಜನರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇರಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದು ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ತುಂಬಾ ಸುಲಭ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ವರ್ತನೆಯ ಹಿಂದೆ ಗೊಂದಲಮಯ ಭಾವನೆ ಇದ್ದಾಗ ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಆದರೆ ಎರಡೂ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕು. 

ಹಾಗಾದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ, ನಾವು ಗೊಂದಲಮಯ ಭಾವನೆ ಅಥವಾ ಮನೋಭಾವದ ಪ್ರಭಾವದಡಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಹೇಗೆ? ಅದು ಕೇವಲ ಭಾವನೆಯಾಗಿರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ; ಅದು ಜೀವನದ ಬಗೆಗಿನ ಮನೋಭಾವ ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಬಗೆಗಿನ ಮನೋಭಾವವೂ ಆಗಿರಬಹುದು. ಇದಕ್ಕಾಗಿ, ನಾವು ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಒಳಗೆ ನಾವು ಹೇಗೆ ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿರಬೇಕು. ಇದನ್ನು ಮಾಡಲು, ತೊಂದರೆಗೊಳಗಾದ ಭಾವನೆ ಅಥವಾ ತೊಂದರೆಗೊಳಗಾದ ಮನೋಭಾವದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವು ತುಂಬಾ ಸಹಾಯಕವಾಗಿದೆ: ಅದು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. 

ನಾವು ಏನನ್ನಾದರೂ ಹೇಳಲು ಹೊರಟಿರುವಾಗ ಅಥವಾ ಏನನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿರುವಾಗ, ನಾವು ಒಳಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಆತಂಕವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರೆ, ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆರಾಮವಾಗಿರದಿದ್ದರೆ, ಅದು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಗೊಂದಲಮಯ ಭಾವನೆಯಾಗಿದೆ ಎಂಬುದರ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. 

ಅದು ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನವಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನವಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಗೊಂದಲಮಯ ಭಾವನೆ ಇರುತ್ತದೆ. 

ನಾವು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಏನನ್ನಾದರೂ ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳೋಣ. ನಾವು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ನಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆ ಇರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಅದು ಅದರ ಹಿಂದೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಮ್ಮೆ ಇದೆ ಎಂಬುದರ ಉತ್ತಮ ಸೂಚನೆಯಾಗಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, "ನಾನು ಎಷ್ಟು ಬುದ್ಧಿವಂತ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸಬಹುದು. ನಾವು ಇತರ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಏನನ್ನಾದರೂ ವಿವರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಬಯಸಬಹುದು, ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆ ಉಂಟಾದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಮ್ಮೆ ಇರುತ್ತದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಸಾಧನೆಗಳು ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಅದು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಆಗಾಗ್ಗೆ, ನಾವು ಅದನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯೊಂದಿಗೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆ. 

ಅಥವಾ ಗೊಂದಲಮಯ ಮನೋಭಾವದ ಒಂದು ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, "ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸಬೇಕು" ಎಂಬ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸೋಣ, ಅದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ. ನಾವು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡಲು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ - ಯಾರೂ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡಲು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ - ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು "ಜನರು ನನ್ನತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು" ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ ಇತ್ಯಾದಿ. ಇದು ಕೂಡ ಒಳಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಆತಂಕದಿಂದ ಕೂಡಿರಬಹುದು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಜನರು ನಮ್ಮತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸದಿದ್ದರೆ. ಅವರು ನಮ್ಮತ್ತ ಏಕೆ ಗಮನ ಹರಿಸಬೇಕು? ನೀವು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಾಗ, ಯಾವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರಣವಿರುವುದಿಲ್ಲ. 

ಸಂಸ್ಕೃತ ಪದವಾದ "ಕ್ಲೇಶ" - ಟಿಬೆಟಿಯನ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ "ನ್ಯೋನ್-ಮಾಂಗ್" – ಇವನ್ನು ಅನುವಾದಿಸುವುದು ಬಹಳಾ ಕಷ್ಟ, ಇಲ್ಲಿ ನಾನು "ಗೊಂದಲಮಯ ಭಾವನೆ" ಅಥವಾ "ಗೊಂದಲಮಯ ವರ್ತನೆ" ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಇದು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದೆ ಏಕೆಂದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು, ಭಾವನೆ ಅಥವಾ ವರ್ತನೆಯ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನಿಷ್ಕಪಟತೆ. ನಮ್ಮ ನಡವಳಿಕೆಯು ಇತರರ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬೀರುವ ಪರಿಣಾಮದ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಬಹಳಾ ನಿಷ್ಕಪಟರಾಗಿರಬಹುದು. ಅಥವಾ ನಾವು ಒಂದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ, ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದರ ವಾಸ್ತವತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿಷ್ಕಪಟವಾಗಿರಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಯಾರಾದರೂ ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಯಾರಾದರೂ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದರ ನಾವು ನಿಷ್ಕಪಟರಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳೋಣ. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರಿಗೆ ಏನು ಹೇಳುವುದರಿಂದ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಿಷ್ಕಪಟರಾಗಬಹುದು; ನಮ್ಮ ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ದೇಶಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಅವರು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬಹಳಾ ಸಿಟ್ಟಾಗಬಹುದು. 

ನಾವು ಆ ರೀತಿಯ ಗೊಂದಲಮಯ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವಾಗ, ನಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಒಳಗೆ ಅಶಾಂತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಾವು ನೋಡಿದಂತೆ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ನಾವು ನಿಷ್ಕಪಟರಾಗಿರುವಾಗ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ; ನಾವು ನಮ್ಮದೇ ಆದ ಸಣ್ಣ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ನಮ್ಮದೇ ಆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಕಾರಣ, ನಾವು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಅಂದರೆ, ಒಂದು ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಸಹಾಯಕವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಯಾವುದು ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದರ ನಡುವೆ ವಿವೇಚಿಸಲು ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ವಿವೇಚನೆಯ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ, ನಾವು ಸರಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಸರಿಯಾಗಿ ವರ್ತಿಸಲು ಮತ್ತು ಅನುಚಿತವಾದದ್ದನ್ನು ಮಾಡದಂತೆ ತಡೆಯಲು ನಮಗೆ ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ನಿಷ್ಕಪಟತೆಯು ಗೊಂದಲಮಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿತಿಯ ಈ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಸರಿಹೊಂದುತ್ತದೆ, ಆದರೂ ನಿಷ್ಕಪಟತೆಯನ್ನು ಭಾವನೆ ಅಥವಾ ವರ್ತನೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆ, "ಕ್ಲೇಶ" ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಉತ್ತಮ ಅನುವಾದವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದೆ.

ಸಂಸ್ಕೃತ ಮತ್ತು ಟಿಬೆಟಿಯನ್ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ "ಭಾವನೆಗಳು" ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಪದವಿಲ್ಲ. ಈ ಭಾಷೆಗಳು ಮಾನಸಿಕ ಅಂಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತವೆ, ಇವು ನಮ್ಮ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ವಿವಿಧ ಅಂಶಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಅವರು ಈ ಮಾನಸಿಕ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುವಂತಹವು ಮತ್ತು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸದವುಗಳು ಮತ್ತು ರಚನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ವಿನಾಶಕಾರಿ ಎಂದು ವಿಂಗಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಎರಡು ಜೋಡಿಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅತಿಕ್ರಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಈ ಯಾವುದೇ ವರ್ಗಗಳಿಗೆ ಸೇರದ ಮಾನಸಿಕ ಅಂಶಗಳಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ನಾವು "ಭಾವನೆಗಳು" ಎಂದು ಕರೆಯುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಕೆಲವು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುವವುಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸದವುಗಳು ಇವೆ. ಬೌದ್ಧಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಲ್ಲಾ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತೇವೆ ಎಂದಲ್ಲ. ನಾವು ತೊಂದರೆಗೊಳಿಸುವವುಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಇದನ್ನು ಎರಡು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ: ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಅವುಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಬರದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯದು ಅವು ಉದ್ಭವಿಸದಂತೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದು. 

ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸದ ಭಾವನೆ ಎಂದರೇನು? ಸರಿ, "ಪ್ರೀತಿ" ಎಂಬುದು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸದ ಭಾವನೆ ಅಥವಾ "ಕರುಣೆ" ಅಥವಾ "ತಾಳ್ಮೆ" ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಹೊಂದಿರುವ ಈ ಪದಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದಾಗ, ಈ ಭಾವನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಗೊಂದಲಮಯ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸದ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬಹುದು ಎಂದು ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿರಬೇಕು. ಪ್ರೀತಿಯು "ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ, ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ, ನನ್ನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಡಬೇಡ!" ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುವ ಭಾವನೆಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಈ ರೀತಿಯ ಪ್ರೀತಿಯು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಬಹಳಾ ಗೊಂದಲಮಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಏಕೆ ಗೊಂದಲಮಯವೆಂದರೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸದಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನಾವು ತುಂಬಾ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ತುಂಬಾ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳು "ನಾನು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. 

ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದಾಗ, ಅದನ್ನು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸಬಹುದಾದರೂ, ಮತ್ತು ನಾವು ಅದನ್ನು "ಪ್ರೀತಿ" ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದಾದರೂ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಈ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯು ಅನೇಕ ಮಾನಸಿಕ ಅಂಶಗಳ ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿದೆ. ನಾವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಭಾವನೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿರುತ್ತವೆ; ಇಲ್ಲಿ ಹಲವು ವಿಭಿನ್ನ ಘಟಕಗಳಿವೆ. "ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ, ನೀನಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ" ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುವ ಆ ರೀತಿಯ ಪ್ರೀತಿಯು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅವಲಂಬನೆಯಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದು ತುಂಬಾ ಗೊಂದಲಮಯವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸದ ಪ್ರೀತಿ ಎಂಬ ಒಂದು ವಿಧವಿದೆ, ಅದು ಕೇವಲ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಏನು ಮಾಡಿದರೂ ಸಹ ಸಂತೋಷವಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಸಂತೋಷದ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು ಎಂಬ ಬಯಕೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಅವರಿಂದ ಏನನ್ನೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. 

ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಈ ರೀತಿಯ ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬಹುದು. ನಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅವರಿಂದ ಏನನ್ನೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹೌದು, ಕೆಲವು ಪೋಷಕರು ಹಾಗೆ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಮಗು ಏನೇ ಮಾಡಿದರೂ, ನಾವು ಮಗುವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆ. ಮಗು ಸಂತೋಷವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ನಾವು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಆಗಾಗ್ಗೆ, ಇದು ಮತ್ತೊಂದು ಗೊಂದಲದ ಸ್ಥಿತಿಯೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತುಹೋಗುತ್ತದೆ, ಅಂದರೆ ನಾವು ಅವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿ ಎಂದು ನಾವು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಮಗುವನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ನಾವು ಏನನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಿದರೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಅವರನ್ನು ಬೊಂಬೆ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದು ಮತ್ತು ಅದು ಕೆಲಸ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ಅದು ಅವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಆಟವನ್ನು ಆಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಆಗ ನಮಗೆ ಬಹಳಾ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಮಗುವಿನ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಆಟವಲ್ಲ ಎಂದು ನಾವು ಬಯಸಿದ್ದರಿಂದ ನಮಗೆ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಾವು ಇನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಮಗುವಿನ ಬಗೆಗಿನ ಆ ಭಾವನೆಯನ್ನು "ಪ್ರೀತಿ" ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ. "ನೀನು ಸಂತೋಷವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ." 

ಈ ಎಲ್ಲಾ ವಿಸ್ತೃತ ಚರ್ಚೆಯ ಉದ್ದೇಶವೆಂದರೆ ನಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಬಹಳ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ನೋಡಬೇಕು ಮತ್ತು ವಿಭಿನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಲೇಬಲ್ ಮಾಡಲು ನಾವು ಬಳಸುವ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ನಮ್ಮ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗಳ ಯಾವ ಅಂಶಗಳು ತೊಂದರೆಗೊಳಗಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ, ನಮ್ಮ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ, ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲು ನಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತನಿಖೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ನಾವು ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ. 

ಈ ಗೊಂದಲಮಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಅಥವಾ ಭಾವನೆಗಳು ಅಥವಾ ವರ್ತನೆಗಳಿಂದ ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಲು ಬಯಸಿದರೆ, ನಾವು ಅವುಗಳ ಕಾರಣವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಬೇಕು. ಅವುಗಳ ಆಧಾರವಾಗಿರುವ ಕಾರಣವನ್ನು ನಾವು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ನಾವು ಅವುಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಬಹುದು. ಕೇವಲ ನಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ, ಗೊಂದಲಮಯ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನಾವು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಗೊಂದಲಮಯ ಭಾವನೆಯ ಮೂಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅದನ್ನು ನಿವಾರಿಸಬೇಕು. 

ಹಾಗಾದರೆ, ಈ ಗೊಂದಲಮಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿತಿಗಳಿಗೆ ಆಳವಾದ ಕಾರಣವೇನು? ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇದು "ಅಜ್ಞಾನ" ಅಥವಾ, ನಾನು "ಅರಿವು ಇಲ್ಲದಿರುವುದು" ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ನಮಗೆ ಯಾವುದೋ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲವೆಂದರೆ, ನಮಗೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೆ. ಅಜ್ಞಾನವು ನಾವು ಮೂರ್ಖರು ಎಂಬಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಮೂರ್ಖರಲ್ಲ. ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಅಥವಾ ನಾವು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗಿರಬಹುದು: ನಾವು ಏನನ್ನಾದರೂ ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿರಬಹುದು. 

ನಾವು ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಅಥವಾ ನಮಗೆ ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲ? ಮೂಲತಃ, ಇದು ನಮ್ಮ ನಡವಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಯಾವುದೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಅಥವಾ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಅಥವಾ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಅದು ಹಿಂದಿನ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮೂಲತಃವಾಗಿ ಕರ್ಮವು ಇದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ, ಗೊಂದಲಮಯ ಭಾವನೆ ಅಥವಾ ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುವ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುವ ಪ್ರಚೋದನೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಹೀಗಾಗಿ ನಾವು ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ. 

ಆ ಪ್ರಚೋದಿತ ನಡವಳಿಕೆಯ ಆಧಾರವು ಅರಿವಿಲ್ಲದಿರುವುದಾಗಿರುತ್ತದೆ: ನಾವು ಏನು ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ ಅಥವಾ ಹೇಳಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದರ ಪರಿಣಾಮದ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ ನಾವು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗಿರುತ್ತೇವೆ: ಏನನ್ನಾದರೂ ಕದಿಯುವುದರಿಂದ ನಮಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ, ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದರಿಂದ, ನಾನು ಮುಖ್ಯನಾಗಿರವೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರನಾಗಿರುವೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಬರುತ್ತದೆ; ಅದು ಹಾಗೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಏನೆಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. "ನಾನು ಹಾಗೆ ಹೇಳುವುದರಿಂದ ನಿನಗೆ ನೋವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ." ಅಥವಾ ನಾವು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದೇವೆ. "ಅದು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ ಆದರೆ ಅದು ಹಾಗಾಗಲಿಲ್ಲ." "ಅದು ನನಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ, ಅದು ಹಾಗಾಗಲಿಲ್ಲ." ಅಥವಾ ಅದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ, ಅದು ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಸಂದರ್ಭಗಳ ಬಗ್ಗೆ, "ನೀವು ಕಾರ್ಯನಿರತರಾಗಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ." ಅಥವಾ "ನೀವು ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ." ಅಥವಾ ನಾವು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗಿರಬಹುದು, "ನಿಮಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯವಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. "ನೀವು ಒಂಟಿಯಾಗಿದ್ದೀರಿ, ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಪ್ರೇಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ", ಇದು ಅನುಚಿತ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ನಮಗೆ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ: ನಮಗೆ ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಗೊಂದಲವಿರುತ್ತದೆ: ನಾವು ಅವುಗಳನ್ನು ತಪ್ಪು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿದಿರುತ್ತೇವೆ. 

ಅರಿವಿನ ಕೊರತೆಯೇ ನಮ್ಮ ಪ್ರಚೋದಿತ ವರ್ತನೆಯ ಮೂಲ ಎಂಬುದು ನಿಜ. ಆದರೆ ಅದು ಗೊಂದಲಮಯ ಭಾವನೆಗಳ ಮೂಲವೂ ಹೌದು ಮತ್ತು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುವ ಭಾವನೆಗಳು ಪ್ರಚೋದಿತ ನಡವಳಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿವೆ ಎಂಬುದು ಅಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ಈ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಗಮನಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.