दुःख

आफ्ना सीमित क्षमतायुक्त शरीर र मनका कारण हामी दुःखहरूमा जेलिइरहन्छौं, हामी सबैको जीवनको यथार्थ दुःख यही हो।

हाम्रो दुःखका यथार्थ कारणहरू असत्यप्रति विश्वास गर्नु, त्यो कोरा कल्पनामात्र हो भन्ने बोध नहुनु तथा त्यसका कारण उत्पन्न हुने क्लेश र कर्महरू हुन्।

यथार्थ दुःखका यथार्थ कारणहरूको यथार्थ निरोधले ती कुनै पनि यथार्थ दुःख फेरी कहिल्यै दोहोरिन पाउँदैनन्।

दीगो खुशीको मार्गले अज्ञानवश गरिने कार्यहरूको चंगुलबाट मुक्त गर्छ र मिथ्या दृष्टिलाई हटाउँछ जो सबै दुःखको कारण हो।

दुःखबाट छुटकाराको उपाय भनेको अज्ञान, द्वेष वा रागले युक्त भै काम गर्नबाट आफूलाई रोक्नु हो।

क्षान्ति (धैर्य) को अभ्यासलाई व्यापक बनाई हामी अरुको कल्याण र बोधि प्राप्तिको बाटोमा आउने कठिनाइहरूको सामना गर्न सक्छौं।

आफ्नो जीवनका दुःखहरू र तिनका कारणहरूबाट मुक्त हुने संकल्प नैष्क्रम्य हो। जब अरु प्राणी मुक्त होऊन् भन्ने संकल्प गरिन्छ, तब त्यो करुणा हुन्छ।