Medytacja

Aby poradzić sobie z trudnymi doświadczeniami, które pojawiają się podczas medytacji i na odosobnieniu i aby je wyeliminować, musimy znać przyczyny tych problemów.

Śamatha kładzie nacisk na medytację stabilizującą. Wipasjana kładzie nacisk na medytację rozróżniającą. Stan wipaśany przenika stan połączonej pary: medytacji stabilizującej i rożróżniającej.

Musimy włożyć wysiłek, aby pozbyć się wszelkich przeszkód w koncentracji, takich jak rozbieganie i otępienie umysłowe, podczas wszelkich medytacji, które wykonujemy.

Praca nad sobą polega na słuchaniu, rozmyślaniu i medytacji nad naukami za pomocą medytacji analitycznej, a następnie medytacji stabilizującej,

Podstawą medytacji nad pustką jest rozpoznanie i zrozumienie tego, co należy odrzucić: prawdziwie ustanowione istnienie osób i wszystkich zjawisk.

Słuchanie nauk o drogocennym ludzkim życiu, a następnie myślenie o nich w celu rozpoznania i docenienia tego, co mamy, poprzedza stabilizującą i rozróżniającą medytację nad tym.

Nasza praktyka medytacji wymaga, by najpierw przeanalizować i zrozumieć dharmę, aby móc zintegrować ją ze sobą samym.

Medytacja dzogczen kładzie nacisk na niepojęciowość, lecz aby rozpoznać i spocząć w takim stanie, trzeba najpierw zrozumieć różne poziomy aktywności umysłowej i co oznacza konceptualizacja czyli pojęciowanie.

Guru-jogę wykonuję się z wizualizacjami, w których wyobrażamy sobie, że nasze własne właściwości ciała, mowy i umysłu zostają połączone z dobrymi właściwościami naszego duchowego nauczyciela i wyniesione przez nie.

Sześć praktyk przygotowawczych wywodzi się od Atisi. Stanowią przygotowanie do każdej sesji medytacyjnej lub sesji praktyki wstępnej nyndro.